The Legend of Zelda: Phantom Hourglass

Door Julos op 5-08-2008, Ledenartikel: Recensie
Je krijgt spelenderwijze alle mogelijkheden te leren van zwaardgevechten tot aan de pijl en boog. Maar ook het besturen van apparaten, en je krijgt zelfs een heel schip tot je beschikking! Wordt Zelda dan kapitein? Nee! Helemaal fout, jij als nieuwkomer moet het volgende even heel goed begrijpen. Dat kleine groene mannetje heet Link. Zelda is de prinses die vaak gered wordt door Link. Onthoud dat en je mag verder gaan met het lezen van deze review.

Verblijdende vernieuwing!
Het verhaal begint eigenlijk met een verrassing die ik niet aan jullie wil vertellen, je moet er zelf maar achter komen. Jij neemt het leven van Link in handen, en daarmee bedoel ik de letterlijke vorm. Je begint op het eiland van Oshus en Ciela, de laatstgenoemde heeft je gevonden op het strand. Je maakt kennis met de omgeving en probeert te lopen, met de stylus! Vanaf het begin af aan zie je meteen al dat dit lekker gaat en zo vind je jezelf een weg naar het huisje van Oshus. Je krijgt wat aanwijzingen om naar het dorp te gaan, daar is Lineback, een stoere schipper, met zijn boot in de haven om een tempel te onderzoeken. En jawel, op weg naar het havenstadje krijg je meteen je eerste echte Zelda avontuur, de weg is afgesloten, je moet een andere manier vinden.



De puzzels zitten geweldig in het spel verstopt, ze zijn soms zo ingenieus en toch simpel dat je er gewoon blij van wordt, de DS wordt opnieuw geboren lijkt het. De ontwikkelaars hebben de mogelijkheden van de handheld op een frisse manier hergebruikt waardoor het aanvoelt als nieuw. Alle actie die je meemaakt in tPH is direct, en in de tijd dat je al die snelle beslissingen moet maken krijg je ook nog de keuzes aan verschillende aanvallen. En op het moment dat het nieuwe gevoel van tPH nog niet van de nagels is gedropen wordt je alweer in de volgende pot vet geduwd. Mogelijkheden die aanblijven komen met de stylus, van getallen tekenen tot aantekeningen maken, van zwaardaanvallen tot boemerang inzicht creëren!

Wat is er goed en wat kon beter?
Wat mij persoonlijk erg raakt zijn de leuke felle kleuren. De stijl uit the Windmaker is weer terug en met succes. Het is alles behalve een straf om door de omgevingen heen te mogen huppelen. De figuren weerspiegelen zichzelf ook mooi, je ziet meteen hoe de personages in elkaar zitten, moeten ze schattig voorstellen of toch opschepperig? Oud en vriendelijk of heksachtig en vals? Eigenlijk zit het spel vol met deze leuke grapjes die tegelijk een volwassen uitstraling. Niet te vergeten is de linkshandige en rechtshandige modus, je kiest aan het begin wat voor jou prettig is en het spel kiept zo het scherm om zodat jij optimaal kan genieten, niet nieuw maar wel handig bij een spel dat zich helemaal door de stylus laat bedienen.



Dan het geluid, dit mag toch zeker wel goed te noemen zijn, vooral na het teleurstellende zooitje uit the Twilight Princess. Deze Zelda krijgt muziek die het verdient, steeds weer nieuwe deuntjes die je mee kan neuriën. Erg handig want hierdoor valt de muziek niet in herhaling wat bij sommige spellen wel eens wil gebeuren. Het is goed op te merken dat er gekozen is voor het rustig afmaken van het spel en daarmee kwaliteit te leveren. Bijna nergens heb ik wat op aan te merken, wat is dat bijna dan?

Nou zo is de moeilijkheidsgraad enigszins laag lijkt het, bij het vechten tegen alledaagse vijanden is gewoon wat over het scherm heen krassen al genoeg, al mis je hiermee wel de magie om het gevecht echt te maken en voor de speciale aanvallen te kiezen. Je kunt het spel grotendeels met een oog open spelen en dat lijkt mij niet de bedoeling geweest te zijn. Je kunt dus simpelweg kiezen voor spelen als een held of een slapend stuk vreten wat zich te goed voelt om daadwerkelijk tijd ervoor te nemen en de belevingen van Link in zich op te nemen.

Online Modus
Het Nintendo WiFi systeem zal ook tPH ondersteunen, je kan een strategisch spel spelen met twee personen. Eén iemand bestuurd Link en de ander neemt de controle over drie Phantoms, dat zijn zware en sterke vijandige eenheden. Je moet met Link zoveel mogelijk Force Gems verzamelen en naar je eigen gebied brengen, dit vraagt om aardig wat inzicht, want hoe zwaarder de Force Gems, hoe minder snel je loopt. Maar zware Force Gems zijn weer veel punten waard. En dan moet je ook nog is oppassen dat je niet gegrepen wordt door de Phantoms, want als je af bent mag de ander als Link spelen. Uiteindelijk wint de persoon met de meeste punten, een aardig spel met verschillende maps maar niet geschikt om eindeloos te blijven spelen.

Pluspunten:
- Vrolijke kleuren en stijl
- Goede uitgewerkte puzzels
- Perfecte handelingen met stylus

Minpunten:
- Misschien te makkelijk voor echte Zelda fans?