Gamen voor alle generaties

Door PimMetStreepje op 10-06-2011, Ledenartikel: Blog
Makkelijk te merken
Kijk, bij sommige spellen is dat natuurlijk heel makkelijk te zien, voor welke doelgroep het is bedoeld. Als op een doosje staat 3+, dan weet je al dat het voor jonge kinderen, maar ook voor ouderen een toegankelijk spel is. Natuurlijk wilt dat niet zeggen dat hoe jong of oud je ook bent je altijd snapt wat de bedoeling is, maar dat laten we even terzijde. Neem nou een spel als Animal Crossing. Er staat gewoon een plaatje met +3 op de voorkant, dus is het voor kinderen toegankelijk. Maar er zijn ook genoeg oudere mensen die het spelen.

Pegi 18
Ja, je kent hem vast wel, de commercial van de game-kijkwijzer 'Pegi'. Dan zit er voor de reclame van een spel een Belgische man met bijbehorend accent die zegt; ''Pegi achttien', terwijl je naar een logo met een 18 erop zit te kijken. Dit zullen dan waarschijnlijk voornamelijk shooters zijn als GTA of Battlefield. Ook hier kun je dus makkelijk weten dat dit niet echt voor kinderen van 3-10 is bedoeld, en ik denk ook niet dat mensen van 50+, of laat staan 60+ hier veel plezier aan beleven. Tenzij je een rebelse oma of opa hebt, maar de uitzonderingen bevestigen de regel, ook in dit geval.

Eindelijk, m'n standpunt
En het mocht wel is tijd worden dat ik hier aan begon. Hier heb ik immers de blog voor gemaakt. Laat ik dan toch maar met de deur in huis vallen; spellen als Pokémon (meestal 3+, dan heb ik het ook over de RPG's, en niet spellen als Battle Revolution) en Medabots (ook 3+, en ook de RPG) hebben een verhoogde herspeelbaarheid. Als je bijvoorbeeld 8 bent, en je koopt zo'n spel, zul je denken: 'Leuk zeg, even wat Pokémonnetjes vangen, beetje trainen en dan de league verslaan; koekie'. Net als bij Medabots, dan zou je dit denken; 'Oh, laat ik eens wat medaparts verzamelen, op A drukken als mensen tegen me praten en dan maar de eindbaas verslaan.' Maar dat veranderd, mits je een fanatieke gamer bent, naarmate de jaren verstrijken. Neem nou de leeftijd 16. Mensen met die leeftijd spelen ook vaak nog Pokémon, maar niet op de manier die ik hierboven beschreef. Ze letten echt op de nature's van de Pokémon die ze vangen, proberen een zo goed mogelijk team op te stellen en boosten al hun Pokémon stats met carbos, calcium en ga zo maar door. Vroeger, deed ik dat nog niet. Zij waarschijnlijk ook niet. Net als met Medabots. Daar neem ik mezelf eventjes als voorbeeld; vroeger was het zoals boven beschreven, maar nu zit ik het met een complete walktrough te spelen en kom ik achter dingen die me eerder niet opgevallen zijn. Bijvoorbeeld verborgen medailles of medaparts.

Conclusie
Het cijfertje op het doosje wilt dus niet altijd zeggen of het spel wel voor je is weggelegd. Koop je professor Layton o.i.d, en je houd niet van puzzelen, dan sla je gewoon de helft van de puzzels over, en dan kom je nog aardig ver in het verhaal. Maar word je ouder, dan ga je ook echt zitten brainstormen over dezelfde puzzels, om aan het eind van het verhaal zo veel mogelijk picarats te hebben. Oftewel, m'n verhaal in een notendopje; 'Games hebben vaak nog een achterliggende gedachte, dus laat ze liggen, en speel ze over 10 jaar nog eens.'