Advance Wars: Dual Strike

Door Toadattack op 15-03-2011, Ledenartikel: Recensie
Advance Wars kwam in 2002 oorspronkelijk uit op de Gameboy Advance. Het spel sloeg zeer aan bij de gamers en er volgde nog een deel (Advance Wars 2: Black Hole Rising) + een bundel van de twee GBA spellen samen. Zo waren er in drie jaar twee spellen en één bundel uitgebracht. Maar Intelligent Systems, een van de vele studio’s van Nintendo en de ontwikkelaar van Advance Wars, hield het hier niet bij. Ze wilde graag nog een deel op de markt brengen op de nieuwste handheld, de DS. Zo werd Advance Wars: Dual Strike, zeven maanden na de release van de DS, uitgebracht.



Na lang vechten werd de slechte organisatie Black Hole verslagen in het bekende Marco Land. Black Hole trok zich een tijdje terug. Maar al snel was Black Hole weer op oorlogspad en probeerden deze keer om Omega Land te veroveren. Orange Star, Blue Moon, Green Earth en Yellow Comet bundelen hun krachten en vormen daarmee een zeer sterke organisatie, de Allied Nations.

Op het slagveld heeft elk team zijn eigen CO’s. Elke CO heeft zijn eigen soort leger en special. Je hebt in het bovenste scherm een metertje. Als dit metertje vol is, kan je de special gebruiken. Het metertje kan vol worden als je een aanval op een tegenstander uitvoert of als je jezelf verdedigt bij een aanval.

Het spel zelf draait niet alleen maar om een vette CO special uit te voeren, strategie is in dit spel veel belangrijker. Je speelt om de beurt. Je hebt vele voertuigen en personages, zoals tanks, schepen, vliegtuigen en gewone soldaten. Ze hebben allemaal hun eigen zwakke en sterke punten. Zo moet je strategisch alles van de vijand van de kaart vegen.

Als je tegenstander flink aan het winnen is, maak je dan geen zorgen. In de (meeste) levels staan fabrieken. Met de fabrieken kan je nieuwe eenheden kopen. Deze eenheden kosten geld. Die krijg je vaak aan het begin van het spel. In het begin is dat nog erg weinig. Maar op het speelveld staan ook nog steden. Als je deze captured zal je meer inkomsten krijgen. Je doet dit door een soldaatje naar een stad te sturen en deze te laten veroveren. Soldaten zijn daarom erg belangrijk voor het verloop van het spel. Over het algemeen vind ik dit geweldig werken, je hebt hierdoor heel veel invloed op het spel.
Bij elke gevecht kies je een CO, later in het spel worden het er zelfs twee. Als je wint, krijg je ervaringspunten voor je CO(‘s). Je kan na elk gevecht 300 punten krijgen. Hierbij wordt er gekeken hoe technisch je gewerkt hebt, hoe snel en hoe sterk je was. Bij elk onderdeel kan je 100 punten krijgen. Bij 1000 punten gaat je CO een level omhoog. Hoe hoger je level, hoe beter je skills van je CO. Zo heb je meer kans om een gevecht te winnen. Dit is zeker nuttig, sommige missies vond ik beter te doen met bepaalde skills.



Je hebt in het menu de keus uit meerdere modussen: Campaign, War Room, Versus Mode, Survival en Combat.
Campaign is een soort van Story Mode. Hierin zitten allemaal missies. In elke missie zit een klein verhaaltje. Ik vind dan toch wel weer jammer dat het geen uitgebreid verhaal is, dat had ik toch wel leuk gevonden. Maar het spel draait meer om de boel af te slachten dan een sterk verhaal hebben. In de loop van tijd krijg je steeds meer CO’s, zowel vriendschappelijk als vijandelijk.
De War Room is wat losse missies bij elkaar. Zo kan je weer punten verdienen voor je CO’s. Je hebt in de War Room verschillende missies. Bij de ene heb je één tegenstander, bij een ander vier, bij de ene map heb je veel fabrieken, bij de ander geen enkele. Zo kan je makkelijk een missie kiezen naar jou smaak.
Dan hebben we nog een normale Versus Mode. In de Versus Mode kan je simpel tegen een zelf gekozen tegenstander spelen of een vriend. Je kan alles precies instellen zoals jezelf wilt. De Versus Mode vond ik altijd wat leuker dan de War Room, omdat je er toch meer een leuker spel van kunt maken, ook al krijg je aan het einde geen punten voor je CO.

Bij Survival wordt het weer even wat lastiger. Het bestaat uit heel veel missies. Je kan aan het begin uit drie modes kiezen: time, turn en money. Je krijgt bij iedere mode een bepaalde limiet. Je moet met dat limiet zo ver mogelijk komen. Bij time moet je snel zijn, je krijgt een bepaalde tijd om te spelen. Bij money krijg je een bepaald bedrag waar je het de hele mode mee moet doen. Tenslotte heb je turn, je krijgt een aantal beurten en je moet dan ook weer zo ver mogelijk komen. Sommige modes vond ik wel pittig, zoals bij turn.
Dan komen we bij Combat. Bij Combat mag je aan het begin je eigen eenheden kiezen. Hiermee moet je zes verschillende levels doorkruisen, ieder met zijn eigen CO. Je moet proberen om alle eenheden van de vijand te verslaan of zijn hoofdbasis (HQ) te veroveren. Dit doe je niet met beurten, maar gewoon tegelijkertijd. Met de pijltjes stuur je je eenheid en met de stylus kun je schieten op de vijand. Maar je moet oppassen dat jou eenheden niet verslagen worden, want ze komen daarna niet meer terug. Zelf vind ik Combat erg leuk, omdat je het toch tegelijkertijd met je tegenstander speelt en niet met beurten.



Bij Campaign, War Room, Survival en Combat krijg je ook aan het einde geld. Hoe beter je gevochten hebt, hoe meer geld je uiteindelijk kan krijgen. Met het geld kan je leuke extra’s kopen. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe CO’s, maps voor de Versus Mode en leuke outfits voor je CO’s. Geld vind ik altijd leuk om te verdienen, het gaf me toch energie om extra mijn best te doen bij een gevecht.

Ben je het zat om de hele tijd op de al gemaakte maps te spelen? Dan kan je zelf ook je maps maken. Bepaal zelf het landschap, je aantal fabrieken en eventueel al begin eenheden. Zo ben je toch nog een hele tijd zoet met het spel, zonder de hele tijd met dezelfde maps te spelen. Hiermee heb ik heel wat uurtjes mee kunnen vullen.

Dan nog even over de sound en de graphics. De sound is heel vrolijk. Elke CO heeft zijn eigen deuntje tijdens zijn beurt. De afwisselende deuntjes zorgde toch voor een grote glimlach op mijn gezicht tijdens het spelen.
De graphics zijn meer van hetzelfde. Ze lijken gekopieerd te zijn van de Gameboy Advance. Zo denk je dat je nog op de Gameboy Advance aan het spelen bent. Jammer, ze hadden best veel met de beelden kunnen doen.