Review: Ratchet & Clank 3 [PS2]

Door Erik² op 24-01-2010, Ledenartikel: Blog
Het is fijn om te zien dat ook op de Playstation 2 zo nu en dan eens een kleurrijk, vrolijk spelletje wordt gemaakt. De Ratchet & Clank serie bewees ook dat het werkte en bovendien is het weer eens wat anders dan al die duister getinte spellen. En ook in dit deel hebben de makers, Insomniac, flink hun fantasie gebruikt in het bedenken van de verschillende werelden en personages. Vooral bij de personages zitten soms de meest maffe, wat vaak voor hilarische momenten oplevert aangezien het spel de nodige humor kent. Er wordt ook veelvuldig gebruik gemaakt van filmpjes, die een goede voice-acting hebben.

En evenals het vorige deel heeft het verhaal niet heel veel om het lijf, ondanks dat het erg leuk wordt verteld. Het draait weer om een slechterik die de hele wereld wil vero… Correctie; die de hele wereld in robots wil laten veranderen. Wel leuk is dat de grote slechterik uit het vorige deel, Captain Qwark, nu aan jouw kant staat. Alhoewel hij wel wat aan geheugenverlies lijdt…



Starship Phoenix

Ook is de game grafisch erg mooi, zelfs nog een tikkeltje beter dan het vorige deel. De game haalt bijna wel het maximale uit de PS2, wat mooie prachtige werelden en personages oplevert. De game loopt ook lekker soepel, alleen de framerate wil soms nog wel eens inzakken als er teveel vijanden of explosies op het scherm zijn. De rest van de tijd loopt het spel vloeiend en vrijwel zonder laadtijden. Alleen als je van wereld naar wereld gaat zie je een korte laadtijd, maar een wereld zelf doorloop je zonder enige vorm van laadschermen.

Jep, ook in dit deel reis je door middel van je ruimteschip van wereld naar wereld. In dit deel is er echter wel een speciale hub-wereld. Alhoewel wereld… Het is in feite een gigantisch ruimteschip genaamd ‘Starship Phoenix’. Elke keer als je een wereld hebt gehaald keer je weer even terug naar dit schip om door te nemen wat je volgende bestemming is. Ook kan je hier nieuwe ‘armors’ kopen en nieuw verkregen wapens uitproberen.

Wapens!

Via wapens probeerde Ratchet & Clank zich altijd te onderscheiden van de rest, en ook in dit deel is dit weer goed gelukt. Voor dit deel zijn er vele nieuwe wapens toegevoegd, en andere oudere wapens hebben nieuwe functies en upgrade mogelijkheden gekregen. Ditmaal kan je al je wapens maarliefst 4x laten upgraden, in tegenstelling tot de 2x in het vorige deel. Dat gebeurd niet door upgrades te kopen, maar door het veelvuldig gebruik van een wapen. Hoe meer je een wapen gebruikt, hoe sneller hij in level zal stijgen. Behalve dat je wapen sterker wordt als hij een level omhoog gaat, krijgen de meeste wapens ook nog eens nieuwe functies. Ook worden mensen die deeltje 1 en 2 trouw hebben gespeeld er ook nog eens voor beloond. Gaandeweg in het avontuur komen namelijk ook een aantal wapens uit de vorige delen beschikbaar, en zeker niet de minste.



Je krijgt natuurlijk ook voldoende tijd om al die wapens leeg te knallen. De game is namelijk nu nog wat meer gericht op nodige knalwerk, en het platformen is iets meer naar de achtergrond geschoven. Dit kan je zien als een minpunt, maar eigenlijk is het dat helemaal niet. De Ratchet & Clank serie kenmerkt zich namelijk door de wapens, en je kan nu meer dan ooit van deze wapens gebruik maken. Het platformen is overigens niet helemaal verdwenen, in elke wereld is wel het nodige platformwerk te doen. Alleen gewoon een stuk minder als in het vorige deel. Het platformen is overigens wel eens stuk minder frustrerend geworden, aangezien de camera een stuk beter is. Ook bij het schieten, als je veel om een vijand heen moet draaien, draait de camera meestal goed mee. Het is nog niet perfect, maar het is zeker een stuk beter als in deel 2. Wat wel jammer ten opzichte van het vorige avontuur is dat de AI minder slim is. Ik weet niet hoe ze het gedaan hebben, maar ik had in dit deel vaker last van vijanden die tegen muren oplopen en allemaal rare acties uitvoerden. Het komt gelukkig niet te vaak voor, maar wel vaak genoeg zodat het opvalt. Maar over het grote deel is de AI redelijk slim, zeker in de latere werelden zullen de vijanden goed gebruik maken van schuilplekken. Het brengt zelfs een beetje tactiek met zich mee; niet elk wapen kan namelijk in iedere situatie worden gebruikt.

Compleet.
Wel is de game ietsjes makkelijker als het vorige deel. Vooral omdat de game dankzij de betere camera een stuk minder frustrerend is geworden. Wel is de game nog steeds bikkelhard; de continue points zijn nog steeds maar schaars en je wordt zo een stuk teruggezet als je dood gaat. Maar de game is zoals gezegd ietsjes makkelijker en dat zal dus niet vaak voor komen, hoogstens in de latere werelden. (Die overigens wel erg pittig zijn) Maar gelukkig wordt de game zelf er niet korter op; je hebt toch zeker een uur of 15 nodig om het eindpunt te bereiken.

De game speelt zo lekker weg dat je helemaal niet aan stoppen denkt als je de game hebt uitgespeeld. Gelukkig maar dat de game een special ‘Challenge Mode’ heeft, die je vrijspeelt als je de game hebt uitgespeeld. Hierin zijn de vijanden sterker, en zijn de wapens nóg destructiever. Ook is er genoeg te vinden in de game: her en der in de verschillende werelden liggen namelijk speciale items of zijn er leuke minigames. De gladiatoren gevechten uit het vorige deel zijn ook weer van de partij, met als kers op de taart dat je daar ook pittig kan platformen. De Challenge mode, het zoeken naar geheime items, de minigames… Het verhoogt de replay waarde allemaal enorm. Voeg daarbij ook nog een online mode en je kan spreken van een zeer complete game, die je tientallen uren aan je beeldscherm gekluisterd zal houden.

Conclusie:

Het is ongelooflijk wat Insomniac heeft gepresteerd. Ze hebben namelijk in een jaar tijd een game afgeleverd die op bijna alle punten beter is dan het vorige deel. Het enige wat jammer is, is de soms storende AI. Maar behalve dat kritiek puntje speelt deze game heerlijk weg. Aan alles merk je dat er met veel liefde aan deze game is gewerkt en de compleetheid maakt het helemaal af. Dat het eigenlijk meer van hetzelfde is nemen we maar voor lief…

Cijfer: 91