No More Heroes

Door Siebelol op 11-10-2009, Ledenartikel: Recensie
De psychopaat blijkt Helter Skelter te zijn. Helter Skelter was de elfde beste huurmoordenaar van het stadje waar Travis woont, genaamd Santa Destroy, volgens de United Assassins Association (UAA). Omdat jij die nu vermoord hebt ben jij nummer elf. Sylvia Christel, de vrouw die de lijst met beste huurmoordenaars bijhoudt wilt dat jij, Travis Touchdown, nummer een wordt. Met het dreigement dat nummer 12 jouw plaats ook wilt innemen en de deal dat ze ‘het’ dan met je gaat doen, besluit je de rest van de huurmoordenaars op de lijst één voor één uit te schakelen.



No More Heroes(NMH) is de creatie van Suda 51, een man die bij de internethelden op de fora bekent is geworden voor zijn aparte games. Dit is o.a. de oorzaak van de grafische stijl. Al zijn games hebben een apart uiterlijk. Met zijn anime-stijl maakt No More Heroes hier ook weer gebruik van, en het resultaat is weer geweldig. De grafische look voegt veel toe en is weer wat anders dan die realistische standaard shooters. Maar niet alleen in graphics blinkt NMH uit. NMH is een fantastische game geworden die iedere Wii-bezitter die zichzelf serieus neemt gespeeld moet hebben.



Het is moeilijk om NMH in een gamegenre in te delen. Het is tegelijkertijd een hack en slash, een fighter en een free-roamer. Daarmee kom ik gelijk aan het eerste minpunt van de game: Het free-roaming gedeelte. Omdat je geld moet verdienen om naar je volgende eindbaas te gaan, kun je missies en bijbaantjes aannemen. Deze missies zijn erg saai en herhalend. Ook de baantjes zijn niet echt geweldig. Je kunt gras gaan maaien of kokosnoten oprapen voor geld. Hier zit dan gelijk weer wat humor in, ooit gehoord van een huurmoordenaar die gras maait? Ondanks dit grapje zijn de baantjes wel vaak saai. Ook had de stad technisch beter in elkaar kunnen zitten. Zodra je botst met een auto of voorwerp gaat je beeld heel raar trillen en val je of je rijd verder. Ook reageren de mensen totaal niet op wat je doet. Gelukkig zijn er ook leuke dingen te doen zoals kaarten en T-shirts verzamelen die verstopt in de stad liggen. Als je geen zin hebt om een T-shirt te zoeken kun je die ook kopen in de Area51. En zo zijn er nog andere droge dingen zoals worstelvideo’s huren om betere combo’s te leren.

Eigenlijk is het geld verdienen niet het enige nadeel… Je moet het ook weer afgeven! Wanneer je genoeg geld hebt verdiend om naar de volgende ‘Ranking Battle’ zul je je geld moeten afgeven aan Sylvia Christel. Die regelt er, naar eigen zeggen, een gevecht mee. Nadat je een seksueel getint belletje hebt gehad met Sylvia, waar het gevecht gaat plaatsvinden ga je op weg. Geen gepimpte pistolen of vervaarlijke messen deze keer. Je gaat je vijanden te lijf met een Beam Katana, een soort Star Wars lightsaber die Travis ooit gewonnen heeft op een veiling. Nu zou je denken dat het vechten een hoop gezwiep met zich mee brengt, maar niets is minder waar. Je doet een standaard aanval door op de A-knop te drukken. Je kunt Travis ook laten schoppen en andere aanvallen laten uitvoeren. Die gevechten werken gewoon heerlijk. Je hebt de mogelijkheid om vijanden door midden te splijten of met een worstelgreep je vijands nek te breken. Helaas komt er dan geen echt bloed uit je vijand, maar zwarte stof. Dat is wel een beetje jammer, maar blijft gewoon net zo leuk als anders.



Maar NMH heeft nog meer dingen waar het in uitblinkt. De bizarre humor bijvoorbeeld, waar ik het al eerder over had. De game barst van de grappen, scheldwoorden en bizarre personages, waar je moeilijk niet om kunt lachen. Neem nou bijvoorbeeld Sylvia’stelefoontjes. Ze belt je altijd vlak voor een gevecht nog een keer om je nogmaals uit te leggen wat voor een loser ze je eigenlijk vind. Dat je ook je voortgang moet opslaan door naar het toilet te gaan is te droog voor woorden. Neem met al deze pluspunten de vette muziek en genoeg replaywaarde er nog bij en je hebt een ware topgame, die je als Wii-bezitter moet hebben!