Kung Fu Panda: de review
Door Boux op 13-08-2009, Ledenartikel: FeatureHet logo van het WNF heeft eindelijk zijn plaats gevonden. Zijn wij hier blij mee? Lees snel verder voor antwoord op al jouw Kung Fu Panda (360) gerelateerde vragen.
Kung Fu Panda. De naam zegt het al, deze vrolijke beat ´em up gaat over een Kung Fu Panda. En niet zomaar één! Onze Po heeft de stem van Jack Black, de moves van Bruce Lee en eetlust van een paard. Ook zit de nodige portie humor in de game. Aha, de game, het essentiële deel van deze review. In deze game moet jij zo veel mogelijk badguys neerslaan met jouw awesome kung fu moves. Dat kan door simpelweg alleen maar te slaan, maar veel leuker is om het beperkte combosysteem te gebruiken. Met simpele toetsencombinaties kun je met vijanden jongleren, of ze een nóg hardere klap verkopen. En als klap op de vuurpijl zijn er ook nog speciale ¨Chi¨ moves, waarmee onze Po aardbevingen veroorzaakt of al zijn vijanden uit de weg rolt. Door de levels heen kun jij deze krachten versterken, extra levenskracht en chi toevoegen of nieuwe outfits kopen. Dit kost slechts enkele muntjes die je onderweg tegenkomt. En last but not least: jij bent, als je goed genoeg bent, de redder van de Peace Valley.
Ongeëvenaarde stijl en elegantie. Van de vogel.
Na al dit heroïsch gezwets heb ik je misschien wel afgeleid van het feit dat dit een filmgame is. En filmgames zijn om te huilen. Zonder uitzondering. Altijd. Eeuwig. Hetzelfde. En. Zo. Maar dit is anders, want Activision heeft de film enkel ter inspiratie gebruikt, en komt met nieuwe gebieden en karakters. Helaas zorgt dit niet voor een afwisselende gameplay. Elk level ziet er ongeveer zo uit: bescherm dit en dat, ga hier en daar heen en maak ondertussen zus en zo kapot. Ga niet dood, maar mep er wel op los. Hier en daar zit er een afschuwelijke minigame tussen, van enge krokodillen ontwijken tot schieten op ballonnen met een door konijnen bestuurde ballista. Maar so what? Het vechten is leuk om te doen! Én, het biedt voldoende uitdaging. De game op de hoogste moeilijkheidsgraad kan echt pittig zijn. En mocht je zo´n GAMER zijn dat zelfs dat lukt, heb je ook nog alle moves te verbeteren en alle kleren te kopen. Alles uitspelen brengt mij bij het volgende punt: achievements. Deze zijn relatief makkelijk te halen, en dat voegt weer toe aan de toffe gamerscore achter de gamertag. Helaas heb je deze game zo uitgespeeld, al speel je hem 4 keer. Ik was in een uur of 6 al klaar, en ik ben niet de meest doorgewinterde GAMER ter aarde.
Deze krokodil is happig op een pak slaag.
En dan is er nog de multiplayer. De eerste keer kon ik ervan genieten, er zijn verschillende karakters, beoordeeld naar snelheid, uithoudingsvermogen en uiterlijk. Samen het theehuis verdedigen is erg leuk, maar alleen te doen met 4 spelers. De tweede keer was het al minder boeiend. Ach, zolang ik een badguy kan spelen, is de multiplayer leuk. Verwacht echter geen epische shit, want dat is het niet.
Conclusie: De korte gameplay doet niets af aan de stem van Jack Black en het redelijke vechtsysteem. Wel aan de rest van de game, want hij is te kort, en meer dan teveel van hetzelfde. De graphics zijn redelijk, en de aan de muziek valt niks op te merken. Het is een leuke, maar geen volwaardige game, en daarom is het maar goed dat er Lego: Indiana Jones bij zit.
