Nintendo, een overdosis aan...
Door Julos op 17-07-2009, Ledenartikel: BlogNintendo ooit begon je met de oude vertrouwde Gameboy te spelen, games die nog spelletjes heette omdat je nog klein was. 's Avonds werd het donker en zo dus ook op de Gameboy, eigenlijk zag je niks meer maar dat was geen probleem omdat je zo toch moest slapen.
Dat was vroeger, tegenwoordig zijn we een aantal Gameboys verder en ook het aantal dubbele schermpjes neemt vlot toe. Waarschijnlijk ben ik niet de enige die toegeeft dat een groot aantal stof ligt te happen in ruil voor eeuwige rust onder een matras.
Het probleem echter met de plasticbelt die rondzwerft op ieders kamer is dat de apparaten sentimentele waarde hebben, en ondanks dat je ze niet meer gebruikt is weggooien puur verspilling van je tijd en je ooit zuur uitgegeven tijd. Want je hebt al die uren doorgebracht achter schermen waarvan je dacht dat het je ware liefde was.
Niet dat ik met dit artikel het milieuprobleem wil bespreken, dat gaat echt de ene kont in het andere oor uit. Wat ik wil aangeven is dat Nintendo constant iets uitgeeft, iets wat nieuw is. Nieuw maar dan alleen voor de onoplettende koper. Nieuw alleen voor de fanboy waarvan zijn mond volloopt bij het horen van de letters die Nintendo vormen. Nieuw alleen op de manier waarvan iedereen denkt dat het niets wordt maar dan toch massale bekendheid krijgt. Die manier van vernieuwing zorgt voor een koppositie in de entertainment industrie, en zorgt er ook voor dat mijn DSi over een jaar weer rustig onder mijn matras stof mag trekken. Ik heb gesproken. Nintendo!
Bedoel je niet kant?
