Top 10 Game Boy spellen - deel 2

Door Ridder Roderick op 9-05-2009, Ledenartikel: Feature
Klik hier voor deel 1.



The Legend of Zelda is naar mijn mening Nintendo's beste franchise en één van de hoofdredenen waarom het bedrijf zo'n goede reputatie heeft en bekend staat om zijn zeer kwalitatieve games. Ook het eerste Zeldaspel voor de Game Boy, namelijk Link's Awakening, viel goed in de smaak. Dat gold echter niet voor het inmiddels beruchte trio van Zelda CD-i spellen, uitgegeven door Phillips. Veel gamers waren daarom ook niet zo blij toen Nintendo een paar jaar later aankondigde de franchise weer te outsourcen naar een andere ontwikkelaar, namelijk Capcom.

De zorgen van deze groep gamers waren echter onnodig. Op bijna dezelfde engine als Link's awakening bouwde Capcom twee topgames (Oracle of Ages en Oracle of Seasons) die het origineel zelfs wisten te overtreffen. Toch hebben deze twee geweldige spellen het in deze lijst afgelegd tegen Capcom's derde Zelda game, ontwikkeld door 'in-house' ontwikkelstudio Flagship.

De reden waarom The Minish Cap mijn favoriete handheldzelda is geworden komt vooral door de geweldige combinatie tussen klassieke en frisse elementen. De puzzels en dungeons zijn weer buitengewoon slim ontworpen en overtreffen soms zelfs Nintendo's eigen Zelda's (een hele prestatie): zoals gewoonlijk moet je weer goed gebruik maken van je vergaarde wapens en voorwerpen terwijl de mogelijkheid tot kabouterniveau te krimpen een extra dimensie aan de puzzels geeft. De muziek is ook weer een feest voor het oor. Kortom: een must-have voor elke liefhebber van deze geweldige franchise.






Mario & Luigi: Superstar Saga is in principe het handheldequivalent van Paper Mario: een Mario RPG die zowel het genre van rollenspellen als de spellenreeks met de vrolijke loodgieter in de hoofdrol parodieert. In deze game vertrekken Mario en zijn broer Luigi samen met Bowser (die noodgedwongen met de broers samenwerkt) naar het Beanbean koninkrijk om de gestolen stem van Peach terug te halen. Al snel komen ze in aanraking met Cackletta, degene die met behulp van het memorabele karakter Fawful ("I have fury!") de rol van slechterik op zich neemt.

Uniek is het gevechtssysteem: hoewel de gevechten 'turn based' zijn is het erg belangrijk door middel van de zogenaamde 'action commands' (op het juiste moment op de juiste knop drukken) je eigen aanval te versterken of de tegenstander compleet te ontwijken. Het is theoretisch zelfs mogelijk door goed te ontwijken het hele spel geen enkel schadepunt op te lopen. Hierdoor ligt de focus meer op snel kunnen reageren en minder op strategie, waardoor je het spel een actie-RPG zou kunnen noemen. De interactie tussen de broers is ook erg belangrijk: Luigi loopt constant recht achter Mario aan en beide moeten ze hun speciale vaardigheden gebruiken om de juiste puzzels op te lossen.

De kracht van Superstar Saga ligt vooral bij de humoristische dialogen, het actieve gevechtssysteem en het feit dat deze game gewoon geweldig leuk is. Dit is een absolute aanrader voor alle Mario-fans.






Ja, ik weet het: er staat al een Wario game in deze lijst. WarioWare was echter de start van een geheel nieuw franchise met Mario's aartsrivaal in de hoofdrol. Hier ontdekt Wario dat er veel betere manieren zijn om veel geld te verdienen dan kastelen af te speuren voor schatten: namelijk het starten van een gamesbedrijf. Hij ronselt een paar vrienden bij elkaar en iedereen begint met een maken van hun eigen games, aan de speler de taak dezen uit te testen.

Dit zijn echter geen normale spellen. Elke 'microgame' duurt namelijk maar zo'n vijf seconden. Deze korte duur wordt goedgemaakt door de grote hoeveelheid aan spelletjes, er zijn er namelijk wel 200. Elk karakter staat voor een andere categorie en je zult tijdens het spelen een grote hoeveelheid achter elkaar op je af krijgen. Snelheid en snelle reflexen zijn daarom heel belangrijk, want ondanks dat alle spellen slechts het 'd-pad' en de A-knop gebruiken en de regels met één woord worden uitgelegd worden kan het nog knap lastig zijn. Zeker gezien de moeilijkheidsgraad en de snelheid langzaam omhoog gaan.

Zoals ik al zei zijn er verschillende categorieën: de gekke professor met volle blaas Dr. Crygor schotelt je 'realistische' microgames voor terwijl de spelletjes van ijsverkoopster Mona het beste als vreemd omschreven kunnen worden. De spellen van Nintendofan 9-Volt zijn allemaal gebaseerd op bekende gameklassiekers en in alle spellen van Wario speelt hij zelf de hoofdrol.

WarioWare wordt niet snel saai. Ondanks dat je het hoofdspel snel uitgespeeld zal hebben blijft het leuk om je score te verbeteren. Bovendien zijn er nog een hoop uitgebreidere spelletjes te spelen: bijvoorbeeld Pyoro en Paper Plane (recent ook verschenen als losse DSiWare titels) en ports van het obscure oude arcadespel Sherrif en het verslavende Dr. Mario voor de NES. In mijn mening is WarioWare gaming teruggebracht tot zijn essentie... met een hoop Japanse humor en een grote verslavingsfactor. Oftewel: een garantie voor heel erg veel lol.






Er zijn erg weinig games waar ik zo veel tijd aan heb besteed als Pokémon Gold. Samen met Pokémon Silver was dit het vervolg op de games die ieder kind (en stiekem ook een grote hoeveelheid volwassenen) het grootste deel van de tijd in zijn Game Boy had zitten. Tijdens de release van deze twee spellen was de franchise op het hoogtepunt van zijn populariteit en waren de verwachten enorm hooggespannen. Zo'n enorme hype betekend natuurlijk dat de game, hoe goed die ook is, achteraf wel tegen moet vallen...

...of toch niet? De nieuwe zakmonsterspellen die kleuren verruilden voor edelmetalen stelden nergens teleur: honderd nieuwe monstertjes (die ten opzichte van latere delen nog erg fantasievol waren) en een enorme hoeveelheid nieuwe mogelijkheden (zoals het dag/nacht-systeem met ingebouwde klok of Pokémon eieren kunnen laten leggen) zorgden ervoor dat iedereen permanent zijn vaste cartridge verruilt had.

En nadat men eindelijk de 'elite four' had verslagen en daarmee het doel van het spel had bereikt opende zich een compleet nieuwe spelwereld! Namelijk Kanto, het land waarin Red en Blue zich afspeelden. Dit verdubbelde de speelduur en zorgde ervoor dat je weer een grote hoeveelheid nieuwe Pocket Monsters kon vangen.

Het heeft eigenlijk niet veel zin alle nieuwigheden te vertellen en uit te leggen waarom deze games zo ongelooflijk goed waren. Bijna iedereen die dit leest zal deze game namelijk al in zijn inmiddels met een flinke stoflaag bekleedde Game Boy (Color) hebben zitten. En het zal me niets verbazen als je door dit te lezen opeens zin krijgt die Game Boy weer op te zoeken. Het heeft geen zin om dat te ontkennen, ook al ben je nu een stuk ouder.






Hoe graag ik ook een obscure en onverwachte toptitel zou willen promoten, ik kan gewoon niet ontkennen dat de nummer één precies dezelfde game is die iedereen al verwacht had. Er is een reden dat het ongelooflijk populaire blokkenspel Tetris zo'n beetje op elk platform dat software kan draaien te spelen is: namelijk het bekende 'easy to learn, hard to master'-principe, en natuurlijk het feit dat het enorm verslavend is.

De Game Boy-versie voelt gewoon perfect aan: de verschillende deuntjes zijn enorm herkenbaar en passend, de moeilijkheidsgraad bouwt zich in een perfect tempo op en er zitten geen extra functies in om het spel makkelijker te maken (een pluspunt naar mijn mening). Dit is simpelweg de puurste en beste manier om deze beste puzzelgame aller tijden te spelen. Okee, de gekleurde GBC-remake Tetris DX is ook niet mis, maar deze game blijft (ondanks dat dat niet zo is) aanvoelen als het origineel, als de 'übertetris'.

Dit alles verklaart ook waarom Tetris 33 miljoen keer verkocht en daarmee als launchtitel meteen een begin gaf aan de enorme populariteit van de Game Boy. Ik ben ervan overtuigd dat zonder deze versie van Tetris Nintendo's handheld nooit zo'n succes was geworden en we waarschijnlijk ook nooit de komst van de Game Boy Advance en zelfs de Nintendo DS hadden kunnen zien aankomen. Als je kijkt naar de significantie van deze handhelds voor de gameindustrie is het wel te begrijpen wat voor een impact dit simpele blokkenspelletje uit de Sovjetunie heeft gemaakt. Tetris is absoluut een waardige nummer 1.




Aldus mijn top 10. Gezien de grote hoeveelheid Game Boy-spellen die er verschenen zijn heeft iedereen natuurlijk zijn eigen favorieten, waarvan er vast een aantal niet in deze lijst zullen staan. Ik moet zelf ook bekennen dat ik zelf een hoop topgames, zoals Golden Sun, simpelweg nooit gespeeld heb, en die logischerwijs niet in deze lijst heb staan. Maak gerust gebruik van het schrijfvlak hieronder deze lijst op te hemelen of af te kraken of misschien zelfs constructieve kritiek te geven. Suggesties voor een eventuele volgende top 10 zijn natuurlijk ook welkom, ik zal er waarschijnlijk alleen niet naar luisteren.