007: Quantum of Solace

Door Peter op 26-02-2009, Ledenartikel: Recensie


James Bond heeft sinds de laatste paar films een hele verandering ondergaan, terug naar de begintijd van Bond, een blonde acteur en niet zoveel onwaarschijnlijke gadgets. James Bond is rauwe, bruter en gewelddadiger geworden. Ook de licentie voor Bond games is veranderd, van EA naar Activision, zij hebben het topteam van Treyarch (CoD 4) erop gezet om de Bond franchise te reanimeren. Dit spel heet Quantum of Solace, maar dat zal waarschijnlijk vooral gekozen zijn vanwege de extra verkoopscijfers die het op zou moeten leveren. Deze game kwam namelijk ongeveer tegelijkertijd met de film ‘Quantum of Solace’ uit. De game heeft vijftien missies en is gebaseerd op namelijk ‘Casino Royale’ (tien missies) en ‘Quantum of Solace’ (vijf films).De game begint met het einde van Casino Royale, waarna er na vier missies een flashback komt over hoe James de liefde van zijn leven is verloren, Vesper, waarin de hele 'Casino Royale' film in tien missies wordt aangehaald. Voordat ik aan de game begon heb ik allebei de films niet gezien, waar ik uiteindelijk erg blij om ben.

James Bond loopt meestal alleen rond met een P99, daarom vind ik de keuze voor een complete first-person shooter erg jammer, omdat de films zich daarvoor niet lenen. Treyarch heeft eigenlijk een te makkelijke keuze gemaakt. De game is gebaseerd op de CoD 4 engine, waarna ze er eigenlijk alleen een James Bond laagje overheen hebben gegoten en het cover systeem hebben geïntroduceerd. Dit terwijl James Bond geen schietfilm is en er in beide films ook geen vijftien actiescènes zijn om letterlijk te vertalen. Dus hebben ze niet een extra verhaallijn gekozen, wat aantrekkelijk zou zijn voor de fans, maar ze hebben van sommige scènes een actiescene gemaakt. Bijvoorbeeld in de film ‘Casino Royale’ bij het vliegveld. In de film loopt James Bond het vliegveld binnen en gaat achter de terrorist aan, waarna er uiteindelijk een achtervolgingsscene en een handgevecht van vijf minuten is te zien. In het spel baan je jezelf een weg al schietend door het vliegveld, waarna je op het eind de terrorist in de verte ziet lopen en je hem moet neerschieten voordat de tijd om is. Dit klopt natuurlijk totaal niet met de film en het is maar goed dat ik de films nog niet had gezien, toen ik het spel speelde, anders zou ik me nooit zoveel Bond hebben gevoeld als ik me nu heb gevoeld. Het is wel zo dat als je beide films niet hebt gezien, het verhaal niet helemaal duidelijk is, er wordt teveel van hak op de tak gesprongen. Natuurlijk zijn er wel missies die bijna letterlijk uit de film komen, zoals de missie dat je achter een bommenmaker aan zit, waarbij de meeste plekken en gebouwen letterlijk gekopieerd zijn. Als je dat dan later terug ziet in de film herken je toch bijna de hele ambassade. In de films zitten eigenlijk bijna alleen maar achtervolgingsscènes, waar ze veel meer mee hadden moeten doen. Maak er een complete game van door je ook te laten autorijden, zodat je ook de achtervolgingsscènes na kan spelen.



James Bond moet in de singleplayer dus met veel tegenstanders afrekenen, dit doe je door ze allemaal neer te schieten, waarbij het cover gedeelte een belangrijk onderdeel is. De camera veranderd naar third-person, waarna je blind kan schieten vanuit je schuilplek of omhoog kan komen en goed richten, maar waarbij je veel eerder stuk geschoten wordt. Dit coversysteem werkt erg makkelijk, je kunt bijna achter alles schuilen en met één knop zit je achter een muurtje. Met slechts een paar kogels is de tegenstander dood, maar jijzelf ook. Maar is dit spel dan zo moeilijk? Nou nee, het verplicht je gewoon het coversysteem te gebruiken, aangezien je dan bijna niet raak geschoten kan worden en je even beschut zit om bij kan komen van eerder ontvangen kogels. Deze game heeft namelijk een wonderbaarlijk snel systeem van regeneratie, als je zo goed als dood bent en even achter een muurtje gaat zitten ben je na vijf seconden weer volledig hersteld. Dit systeem zorgt er voor dat je in de singleplayer niet als een Rambo elke kamer binnenstormt, zoals de echte James Bond ook niet doet, maar het maakt het wel erg makkelijk als je netjes schuilt. De tegenstanders schuilen namelijk ook achter alles, maar blijven gericht op je schieten, je richt even op één ventje, schiet hem neer en gaat weer achter je muurtje zitten en wacht even tot je weer hersteld ben. Een extra makkelijkheid in het spel is dat er op de raarste plekken grote gastanken staan, waarbij er mega explosies ontstaan als je ze kapot schiet. Bij de missies mis je vaak een deel van het plot, maar de missies vertellen wel elk belangrijk punt van de film, waaronder Boss-battles die worden bespeeld met quick time events, waarbij je de knoppencombinatie op het scherm moet nadoen. Door middel van filmpjes zonder laadschermen wordt alles aan elkaar gepraat, waardoor de snelheid in het spel blijft en je niet uit je rol als Bond valt. Misschien zit er iets teveel snelheid in het spel, want de singleplayer missies heb je binnen vijf uur uitgespeeld. Dit klinkt weinig, maar zo blijft het spel aantrekkelijk en past dit het beste bij jouw rol als Bond, want als ze het spel onnodig hadden verlengd, was het allemaal te langdradig geworden en dus minder aantrekkelijk om te spelen, maar het blijft erg kort.



James Bond staat bekend als iemand die vooral zijn hersens gebruikt in elke situatie. In deze game is er ook geprobeerd om je aan te sporen niet alleen aan het neerschieten van tegenstanders te denken. Zo zijn er namelijk missies waarbij je een soort sluipend naar je eindpunt moet komen, waarna het alsnog in een massale schietpartij uitmondt. Het sluipen doe je door een tegenstander stilletjes van achteren te benaderen en dan van achter neer te halen of je schiet hem gewoon neer met je gedempte geweer. Dit is ook zeer makkelijk aangezien je vijandjes precies dezelfde route lopen en op elke hoek even omgedraaid blijven wachten voordat ze weglopen. Ook bewakingscamera’s moeten uitgeschakeld worden, dit doe je door zonder gezien te worden onder de camera te duiken en de draadjes lostrekken. Mocht je tijdens het sneaken toch gezien worden wordt er alarm geslagen, waarna er vier zwaar bewapende bewakers op je af gestormd, die je even uit moet schakelen, waarna de rust weer terug keert en je weer verder kan gaan met sneaken.



James Bond komt niet veel voor in de multiplayer, maar bij sommige onderdelen is hij wel speelbaar. Er zijn in de multiplayer twee verschillende teams, ‘MI6’ en de ‘Organization’. Naast ‘Deathmatch’ en ‘Territory Control’, verover met je team een punt en verdedig het, zitten er een aantal Bond specifieke multiplayer games in. In ‘Bond Versus’ is het Bond tegen de Organization, waarbij Bond met twee levens drie checkpoints in een level moet halen en aan de rest om hem te vinden en neer te knallen, maar zelf hebben ze maar één leven. Bond ziet alle tegenstanders op zijn kaartje, maar de tegenstander ziet Bond niet. Er is een lange tijdslimiet, waardoor Bond echt kan gaan sluipen en de tegenstander op kan wachten. Als je Bond ben is deze mode erg leuk, maar je bent ongeveer één op de tien keer Bond, waarbij het zitten bij de Organization snel gaat vervelen. Een andere mode is ‘Bond Evasion’ waarbij het MI6 tegen de Organization is en het de bedoeling is dat Bond die bij de MI6 zit veilig aan de overkant van de level komt. Aangezien je nu als Bond een heel team om je heen hebt is dit veel makkelijker en minder uitdagend, want als je ergens een tijdje gaat schuilen zijn er al zoveel tegenstanders afgemaakt dat je rustig naar de overkant kan wandelen. Als laatste is er de welbekende ‘Golden Gun’ mode. Er is één superwapen in de map, de Golden Gun, als je het wapen hebt krijg je extra punten voor je kills, maar er komen wel acht man tegelijk op je af, oftewel één grote chaos, vergelijk het met F’jes voetbal die allemaal door elkaar heen rennen op zoek naar één bal. Deze chaos is erg leuk, maar gaat toch een beetje frustreren, aangezien je de Golden Gun nog niet hebt of je bent alweer neergeschoten.



James Bond moet online natuurlijk ook goede wapens hebben en deze kan je kopen met de credits die je verdient, na aanleiding van je prestaties, maar na tien potjes kan je al de wapens kopen waar je fan van bent en de rest gebruik je eigenlijk toch nooit. Verder zijn er twaalf verschillende maps, die erg afwisselend zijn, de ene heeft veel open ruimtes, de andere veel smalle gangen. De snelheid in het spel zit ook in de multiplayer, enkele schoten en iemand is dood, waardoor iedereen een kans maakt en je dus niet ‘Getting shot in the face repeatedly by a swearing, ultraskilled 15 year old boy who plays the game everyday for 8 houres!’ De multiplayer heeft me daarom ook bijna twintig uur kunnen boeien. De multiplayer is niet top, credits voegen niet veel toe, veel connectiefoutjes en soms is het niet zo druk, maar geeft veel fun, wat uiteindelijk toch het belangrijkste is.