World of Goo

Door -Bricky- op 11-01-2009, Ledenartikel: Recensie
Om te beginnen is World of Goo een spel dat zo’n simpele gamplay heeft, dat het door iedereen gespeeld kan worden. De bedoeling is namelijk nog steeds om met die slijmerige balletjes (De Goo’s) te bouwen, maar nu is er een bepaald eindpunt waar je naartoe moet werken. Zo moet je in “level 1” gewoon een torentje bouwen naar de buis boven je. Daar worden je Goo’s ingezogen en geteld, zodat je als je er genoeg boven hebt gekregen door kan naar het volgende level. Maar daar komt het. Na level 1 gaat World of Goo veel verder dan een torentje. Al gauw zal je levende Goo bruggen en vliegende Goo platformpjes moeten maken om het eind te bereiken. En dat is soms nog best wel pittig.



Als je start met World of goo kom je in een simpel menuutje. Je kan de speler veranderen, sommige opties veranderen, en de Credits bekijken. Daarnaast zie je een grote zwarte wereld bol (De World of Goo) met in totaal vijf hoofdstukken erop. Elke wereld heeft een ander verhaaltje. Dat weer samenkomt in het grote verhaal van World of Goo, maar daar ga ik later op in. In het begin heb je alleen de “World of Goo Corporation”, waar je met alle verzamelde Goo’s een toren naar het oneindige kan bouwen, en Chapter 1: The Goo filled hills. Maar als je Chapter 1 hebt uitgespeeld kan je Chapter 2 spelen enzovoort. Laten wij bijvoorbeeld eens kijken naar Level 4 van Chapter 3. (WARNING: EVENTUELE SPOILER*) Hierin moet je een bom langzaam laten zakken door je eerste groep Goo’s die hem vasthouden telkens wat te verplaatsen, todat je de bom op de hoogte hebt waar twee muren staan die je tweede groep Goo’s het eind doen blokkeren. De bom laat de muren ontploffen (de bom ontploft omdat hij is aangestoken door het vuur onder die plek via een lont van verbrandende Goo’s) en zo kan je daarna een brugje bouwen naar het eindpunt en het level winnen. Gaat er hier ergens iets fout? Geen probleem! Je maakte al eerder kennis met de handige tijdvliegjes. Als je op hen drukt ga je een korte periode terug in de tijd om zo je fout goed te maken. Het is natuurlijk ook een optie om het level opnieuw te beginnen, en als je het helemaal niet meer ziet zitten op de (voor broertjes die niet verder komen omdat het te moeilijk is bedoelde) level oversla knop. Die overigens wel tot een bepaald aantal keren overslaan beperkt is. Maar toch gul genoeg is om je door de laatste werelden door te “overslaan”.



Je speelt met verschillende Goo’s. In het begin van het spel zijn het alleen nog maar de standaard zwarte. Maar na verloop van tijd kom je steeds meer nieuwe soorten tegen met allemaal hun eigen voordeel of gebrekkigheid. Van opbrandende Gooballetjes die als lont kunnen dienen tot de grote roze Lady Goobal die je eerst in tientallen kleine Goo’s moet versnipperen voordat ze door de eindbuis past. Er zijn zelfs digitale virus Gooballen later in het spel. En steeds vaker zal je de standaard Goo ballen niet meer zo vaak terug zien. De levels blijven onder andere hierdoor telkens fris aanvoelen als en steeds een nieuwe uitdaging vormen. En dat is een van World of Goo’s vele grote pluspunten. Ik eet mijn Wii op als je ergens een zelfde level tegenkomt als eerst. Dat is hoe uniek het level design in World of Goo is.

Het verhaal is erg mysterieus en vordert zich door het spelen heen. Verwacht geen duidelijke story line, maar meer een vaag verhaal dat past bij de vaak ook wel mysterieuze muziek en artistieke stijl. Het is niet “eng” mysterieus, integendeel, maar wel genoeg om je af en toe een beetje verbaasd te laten kijken naar de cutscenes, en het gene wat de game er kinderlijk laat uitzien te doen verdwijnen. Zo heb je door het hele spel heen echt overal bordjes van de bordenmaker. Je kent hem totaal niet, maar je krijgt er door de game een soort band mee. Met zijn af en toe komische berichten en helpende tekstjes zal hij je bij blijven. Zelfs al heb je het spel uitgespeeld. In sommige levels zitten zelfs berichten van MOM verborgen. Maar daar moet ik maar niet te veel over uitleggen. Dat zou je ervaring met World of Goo een beetje verpesten. De artistieke stijl is fantastisch. Zouden er meer games van 2D boy mogen uitkomen, dan hoop ik dat hij deze houdt. Het is een fel gekleurde, getekende stijl. Het geeft je een warm gevoel, maar van de getekende mensen (voornamelijk meisjes) krijg ik de kriebels. Gelukkig zitten die alleen in de filmpjes. Het detail en de liefde waarmee elk level is getekend, doet het hem. Elke Chapter heeft ook zijn eigen grafische dingetje. Waardoor elk nieuw hoofdstuk een nieuwe visuele ervaring meegeeft. Zo is in een gedeelte van een hoofdstuk alles radar groen. Met gloeiende felgroene lijnen en een Retro Game achtige stijl. Dit maakt World of Goo alleen al een uniek spel. De groots klinkende muziek (die ook allemaal gecomponeerd is door 2D boy) doet de rest.



Het moge duidelijk zijn dat dit spel goed is. Erg goed zelfs. Maar totaal feilloos is het ook weer niet. De levels zijn soms iets te moeilijk. Maar ik vind dat dat juist weer een goede uitdaging vormt. En je weet nooit totaal niet wat te doen, gezien de handige bordenmaker en de tekstjes en titels van de levels die met een paar woorden zoveel kunnen zeggen. Het Menu is niet zo uitgebreid (wat je ook weer kan zien als een pluspunt). Het is als je de basis lijn volgt wat kort. En wat weer wat minder positief is voor 2D boy zelf is dat hij geen kopieerprotectie op zijn disk heeft gedaan, niet dat dat dan niet gekraakt wordt, maar zo maak je het de kopieerders en downloaders erg gemakkelijk en verdien je er wel wat minder aan. (2D Boy heeft al laten weten dat het hem niet om geld ging, maar toch zou ik liever als je dan een succesvol spel maakt er flink wat mee verdient).

*Met dank aan Laureus voor het waarschuwen