Hands-on: Gotham City Imposters

Door Peter Bos op 13 December 2011, Impressie

In dit schietspel is de fanboy-ruzie tussen de Batman- en Joker-aanhangers nogal uit de hand gelopen en is de enige manier om dit op te lossen elkaar helemaal kapot te schieten. Gotham City Imposters is een multiplayer only shooter met vele wapens, gadgets, upgrades, aanpasbare personages en een hele hoop lol. Dit werd ons verteld vlak voordat we zelf aan de slag gingen met de game.

Ik moet in alle eerlijkheid toegeven dat ik niet echt een fan ben van de multiplayer-schietspellen. Modern Warfare 2 wist me nog wel redelijk te boeien, maar Battlefield of de recentere Call of Duty-titels hebben nooit mijn aandacht vast kunnen houden. Eigenlijk het enige waar ik me nog mee amuseer is Uncharted 3, maar dat komt vooral omdat ik groot fan ben van de serie. En tja, het is vooral Battlefield en Modern Warfare op mulitplayer-gebied, dus waarom kom je dan met een downloadbare titel vol dronken clowns en dikbuikige Batmans?

Blijkbaar omdat er toch markt is voor zo’n lollige shooter, want daar ben ik zelf het levende bewijs van. Eigenlijk kwam ik daar in pas in de trein naar huis achter, want mijn eerste indruk was niet super. We mochten eerst wat challenges spelen om te wennen aan verschillende gadgets als een cape om mee te vliegen, rolschaatsen om door de level te racen of een grappling hook om je in één keer naar de andere kant van de map te schieten. Het liep een beetje log, de gadgets waren nog onwennig en voelde dus een beetje tegenvallend aan op het eerste moment.

Alleen dat gevoel verdween snel toen we eenmaal tegen elkaar mochten spelen. Met gerespecteerde game-journalisten als tegenstander is de druk om te presteren natuurlijk ietsjes hoger dan wanneer je lui onderuitgezakt op de bank zit. Maar het was één en al fun om tegen elkaar te spelen. De personages zien er hilarisch uit en je komt van alles tegen. Zo zie je een grote nep-Batman waarvan de bierbuik onder het t-shirt uitkomt of een mini-joker door de levels vliegen. De hele sfeer is erg kleurrijk en vrolijk en zo presenteert het spel zich ook.

Het wil niet een realistische benadering nastreven, maar gooit je gewoon met elf anderen in een map en laat je in een chaos van gadgets en wapens genieten van simpele lol. Misschien dat ik het extra leuk vond omdat ik er nogal goed in bleek te zijn, aangezien ik van de drie potjes er twee won en eentje tweede werd. Maar wat het ook is, mij ligt het wel. Niet om andere titels af te vallen, maar bij Battlefield was ik nooit zo van het team-gebeuren en is het soms het geval dat je overdreven ver moet lopen. Call of Duty was ik na een tijdje zat, want met snipers, knifers en ‘wie het eerst schiet wint’-fenomeen was ik er nooit echt fan van.