Call of Duty: Modern Warfare 3

Door Kephas Busink op 07 November 2011, Recensie

De meeste spelers zullen Modern Warfare 3 aanschaffen voor de multiplayer, die na de geweldige prestaties van voorgaande titels haast niet tegen kán vallen. Daarnaast is er het groepje spelers dat voor de singleplayer gaat. De één vindt het een overgedramatiseerd en onsamenhangend broodje aapverhaal, terwijl de andere intens geniet van de spectaculaire actie die de jongens van Infinity Ward keer op keer weten neer te zetten. Ik ben één van die laatste spelers, dus laten we eens beginnen met het spannende singleplayer-avontuur.

We pakken direct de draad weer op waar het vorige deel is afgelopen. De gewonde Soap wordt door zijn makker Price naar het ziekenhuis geholpen om daar eens lekker te kunnen herstellen. Natuurlijk gaat in de wereld niks lekker en al snel kom je er achter dat in de rest van de wereld de pleuris is uitgebroken: jawel de Derde Wereldoorlog, eindelijk! Deze WOIII zorgt namelijk voor de nodige vernieuwing in de serie en dat was best hard nodig. Waar de vorige Modern Warfare-titels zich kenmerkten door snelle actie in relatief kleine gebieden, doet Modern Warfare 3 het totaal anders. Oké, totaal is misschien wat overdreven, maar bij een wereldoorlog horen grote steden en die vind je volop terug in dit deel. De oorlog, wederom tegen de Russen voert je van New York naar Berlijn, Parijs en Londen.

De grote steden zijn prachtige locaties voor de vele vuurgevechten en zorgen voor de nodige afwisseling. Kleine binnen locaties worden afgewisseld met grote buitenlocaties waarbij vele tientallen, zo niet honderden tegenstanders het loodje moeten leggen. Dit alles wordt weer in een razendsnel tempo afgewisseld met de typische Call of Duty-momentjes. Zo zijn daar weer de achtervolgingen, beman je een helikopter en zijn er de nodige quicktime events. Tussen al het spektakel door wordt er ook nog een beetje verhaal ingegooid. En ondanks dat het script nog steeds niet van buitengewoon hoog niveau is, worden wel de nodige losse eindjes uit de vorige delen aan elkaar geknoopt, met uiteraard een knallend einde.

Een einde welke wat mij betreft het definitieve einde van deze Modern Warfare-serie mag betekenen. De krappe vijf uur die je met de singeplayer bezig bent, voelt namelijk té vertrouwd aan. Op de grote gebieden na is het namelijk meer van hetzelfde. Zelfs op grafisch gebied ziet het er amper beter uit. Niet geheel tegen mijn verwachtingen in natuurlijk, maar omdat het spel verder op geen één punt verbeterd is, voelt het allemaal iets te makkelijk aan. Gelukkig zijn daar die multiplayer- en spec ops-modi waar iedereen zijn geld op heeft in gezet en welke wederom ijzersterk zijn.