Dragon Age II, vijf maanden later...

Door Myron de Vrede op 20 Juli 2011, Blog

Bij You weten we het ondertussen: we zijn een beetje aan de late kant met onze Dragon Age 2-recensie. Ruiterlijk te laat eigenlijk, maar we krijgen nu eenmaal niet ALLE games binnen die onze hartjes begeren.

Om het een beetje goed te maken - en voor lezers die nog twijfelen te informeren - schrijf ik er even een kort blogje over. Spoilers probeer ik zoveel mogelijk te vermijden, vooral omdat het verhaal de grote kracht is van dit tweede deel.

Ik moet wel vooraf bekennen dat ik het eerste deel nooit echt gespeeld heb, ondanks dat het doosje wel tussen de rest van mijn collectie ligt verscholen. Dit kwam omdat de PlayStation 3-versie nu niet echt over naar huis te schrijven was. Lange laadtijden, oerlelijke beelden en het vervelende gevoel met een waardeloze port te maken te hebben, deed me na een paar uur stoppen: zoveel tijd om te gamen heb ik nu eenmaal niet, dus dan moet je die uurtjes wel goed besteden! De pc-versie is overigens wel ontzettend goed als ik mijn collega's moet geloven - en die hebben goede smaak - dus die wil ik nog wel een keer proberen.

Dragon Age 2 is godzijdank op veel fronten een verbetering en oogt op de consoles behoorlijk mooi en speelt lekker soepel, ondanks dat je toch nog geteisterd wordt door vele laadschermen. Verder hoef je het origineel niet gespeeld te hebben, al mis je dan wel veel knipoogjes en verwijzingen. Ik stoorde me er echter helemaal niet aan, het verhaal en de actie zuigen je al gauw op in een wonderlijk schone en tegelijkertijd grimmige wereld.

Jij speelt Hawke, die bij aanvang van het spel vlucht van de stad Lotharingen die wordt verwoest door de Darkspawn. Eenmaal gevlucht wacht de sloppenwijk van Kirkwall op je, waar je samen met je kleine clubje overlevende familieleden moet zien te zorgen dat je weer naam opbouwt. Je familie stond vroeger voor iets, maar een slinkse oom heeft ervoor gezorgd dat de schatkist leeg is. En je villa is ook verkocht. Begint dus goed.



Kirkwall is dus de stad waar dit avontuur zich afspeelt, en dat is tegelijkertijd een zegen en een vloek. Aan de ene kant is het vet om een hele stad tot je beschikking te hebben en kun je makkelijk zien welke gebieden nog missies herbergen. Aan de andere kant is de aankleding van de stad zo bruin en zanderig dat alles een beetje op elkaar lijkt en, op een paar locaties na, niet behoorlijk geïnspireerd ogen.

Er zit ook weinig leven in. We zijn ondertussen verwend geraakt door levendige werelden als die van Grand Theft Auto IV, Red Dead Redemption en - ondanks dat het een oudje is - Oblivion. Kirkwall voelt aan als een momentopname van een scène, waar mensen en andere creaturen houterig gesprekjes met elkaar voeren of rondjes lopen.

En naast Kirkwall is er niet bijster veel te verkennen. De moerassen en kliffen bieden nog mooie uitzichten en er zijn gevaarlijke grotten, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ofwel: een grootse en meeslepende reis door mysterieuze continenten v zal Dragon Age 2 niet bieden, daarvoor moet je bij deel één zijn.



Nog een laatste puntje waar over te zeuren valt: de grotten en huizen zijn allemaal identiek aan elkaar. In totaal kent Dragon Age 2 vier à vijf kaarten, waar iedere keer een aantal deuren open of dicht zijn. Zo is het gebied telkens hetzelfde, maar het pas wat je kan bewandelen varieert wat. Kan ik op zich wel een beetje door de vingers zien, maar zorg er dan wel voor dat je op je kaart alleen kan zien waar je naar toe kun lopen. Nu loop je iedere grot en kerker alle paadjes af, in de afwachting of je je überhaupt wel verder kunt of niet.

Als je deze bak kritiek zo naleest - en geloof me: je gaat je eraan storen - zou je zeggen dat Dragon Age 2 het daglicht nog niet had mogen zien. Dat het spel nog niet af was. Dat gevoel bekruipt je inderdaad zo nu en dan, maar er staan twee steengoeie componenten tegenover. De gevechten en de missies zijn namelijk fantastisch en enkele plotlijnen mogen zich scharen bij het beste wat BioWare tot nu toe geschreven heeft.

Toegegeven: het overkoepelende verhaal mist wat urgentie, maar wordt bijgestaan door een hele waslijst aan zijmissies. Beslissingen die je maakt tijdens deze uitstapjes zijn vaak heftig en zelden eenvoudig om te maken, vooral omdat veel keuzes repercussies kunnen opleveren naar gelang de hoofdlijn voortkabbelt. Uiteindelijk stoor je je niet meer aan de vele laadschermen en identieke omgevingen, maar speel je om meer van de stad, de inwoners en je teamgenoten te weten te komen.



Want tijdens je barre tocht naar roem en status in Kirkwall kunnen zich een aantal kleurige personages bij je aansluiten. Of het nu de stoere dwerg Varric of Grey Warden Anders is, ze zijn allemaal goed uitgewerkt, hebben eigen problemen die je voor ze kunt oplossen en zijn allen goed in te zetten tijdens de vele vechtpartijen.

Het zien te overleven van bloederige schermutselingen vormt ook een groot deel van de wereld van Dragon Age 2. De actie is snel, wreed en ontzettend verslavend. Met vier man stort je je op de vele spinnen, rovers en draken die je op je pad tegenkomt, waarbij je telkens één personage bestuurt en de rest orders kunt geven. Dit werkt prima, maar voor nog meer controle kun je ook iedere vechter naar eigen smaak aanpassen. Zo kunnen ze automatisch helende krachten gebruiken als iemand bijna dood is, bepaalde spreuken gebruiken om sterker te worden op de goede momenten en zichzelf uit de voeten maken als de nood aan de man is.

Hoe verslavend al dat matten ook mag zijn, er had wel wat meer variatie in mogen zitten. Aanvaringen zijn immers altijd hetzelfde, met versterking die uit de lucht komt vallen of soms uit het luchtledige tevoorschijn komen. De laatste gevechten in het spel bieden andere interessante invalshoeken, maar die hadden wel wat frequenter mogen voorkomen. Dragon Age 2's complete verhaal neemt een kleine 42 uur in beslag, dus wat meer diversiteit was welkom geweest.

Conclusie
Na het herlezen van dit pittige blog - wat toch steeds meer een recensie is geworden - lijkt Dragon Age 2 louter een 'aardige' titel, maar vergis je niet. Een 'mindere' BioWare-titel wil enkel zeggen dat het nét niet steengoed is. Als je bent bekomen van de mindere punten slokt de game je op, om je 40+ uur later pas weer te laten gaan. En als de aftiteling over je scherm loopt wil je eigenlijk het liefst meteen deel drie erin doen, maar dan zul je nog wat maanden geduld moeten hebben.