Duke Nukem Forever
Door Milan Busink op 29 Juni 2011, RecensieHet is alweer een tijd geleden dat we aliens konden doden met het wapenarsenaal van onze blondharige spierbundel, om zo de vrouwen van de planeet Aarde te redden. Gevuld met schunnige one-liners is onze held er toentertijd in geslaagd. Nu, veertien jaar later, kunnen we eindelijk weer eens aan de haal met The Duke. We hebben uiteraard hetzelfde doel als vroeger, en ook de goedkope humor ontbreekt niet. De grappen en grollen hebben de tand des tijds wel doorstaan, maar of dat voor de rest van het spel ook het geval is, is nog maar de vraag.
Duke Nukem Forever zou oorspronkelijk in 1998 op de markt komen. We kunnen wel stellen dat die datum niet gehaald is, want na meer dan veertien jaar is het spel dan eindelijk te vinden in de winkelrekken. 3D Realms begon met volle moed aan een vervolg op Duke Nukem 3D, maar al snel begonnen de problemen. Daardoor is het spel zo vaak uitgesteld, dat het een wonder is dat het uiteindelijk is uitgekomen. En dan nog te bedenken dat The Duke de haast ondervermijdelijke dans meerdere malen is ontsprongen omdat 3D Realms failliet is gegaan. Twee jaar geleden kampte het bedrijf met financiële problemen en toen werd het ontwikkelteam opgeheven. Het einde van The Duke? Nee, gelukkig niet. Gearbox Software, bekend van onder andere Borderlands, heeft het werk overgenomen en is aan de slag gegaan om het spel eindelijk eens te lanceren. Geheel in stijl werd Duke Nukem Forever voor de laatste keer uitgesteld en was het 10 juni dan eindelijk zover: Duke Nukem Forever was eindelijk te koop. Gamegeschiedenis is geschreven.We beginnen in het pitoreske onderkomen van de ‘gepensioneerde’ redder, waar we aan het genieten zijn van twee rondborstige dames die z’n Golden Gun flink aan het verwennen zijn. Ondertussen liggen de pornografische blaadjes op tafel en speelt The Duke zelf het eerste level van het spel. In de eerste minuut gooi je al drollen naar soldaten en teken je piemels op het whiteboard. Je hebt gelijk een fikse glimlach op je gezicht, want de flauwe humor van The Duke is onveranderd gebleven en is daarom ook een feest van herkenning.
Voor de echte Duke-fans is dit spel dan ook een waar genoegen, maar voor de energie-drinkende Call of Duty-koters is dit spel walgelijk. We krijgen immers geen achtbaanrit met om de hartslag een spectaculaire explosie. Dat Duke Nukem is blijven steken in de tijd, is geen schande, mits je er door heen kunt kijken. Het is natuurlijk prachtig om eindelijk kreten als "It's time to kick ass and chew bubblegum.. And i am all out of gum" weer te horen. Maar dat je dan regelmatig wat pixelmassa's tegenkomt, is weer wat minder.
zo hoog cijfer zeg, ik kan de game tevens als Duke
fan echt niet waarderen het doet gewoon pijn om te zien. Het
was slecht en sloeg nergens op helaas.
