Mortal Kombat
Door Kobus Kunneman op 11 Mei 2011, RecensieHet sadistische universum van Mortal Kombat kenmerkt zich door spierbundels, rondborstige vrouwen en fonteinen van bloed, gecombineerd met een ongezonde dosis gitzwarte humor. Netherrealm Studios schrapte het 3D-aspect, voegde weer fatalities toe en kreeg het voor elkaar nóg meer bloed in de game te proppen. Mijn gebeden zijn verhoord.
Als jonge gorehound was ik uiteraard helemaal verslingerd aan het brute Mortal Kombat. Het was meer dan een solide fighter: het wist de bloeddorst te lessen van een generatie die zelden een fatsoenlijke volwassen titel voor de kiezen kreeg. Tegenwoordig voelt de game echter heel wat minder controversieel en juist meer banaal, maar dat is natuurlijk enkel als een compliment op te vatten.Los van al het bloed, kots en stuiterborsten zijn er ook nog de weinig serieus te nemen karakters. Deze krijgen in de vorm van een zo’n acht uur durende story mode de kans om hun eendimensionale persoonlijkheden eens extra af te vlakken. Womanizer Johnny Cage, inclusief ‘Johnny’ borsttattoo en een ‘Cage’ blingriem, bijt de spits af in een verhaal dat zo’n acht uur uit je leven hapt. In deze acht uur leer je vechten met verschillende personages tegen verschillende opponenten en word je tussen elk gevecht getrakteerd op een heel aardig filmpje. Om de continuïteit te waarborgen mag je hier echter geen fatalities uitvoeren, dus voor extreme sterfgevallen ben je bij de story mode aan het verkeerde adres.
Maar wees niet getreurd, er zijn genoeg spelmodi waar je elke mogelijke zieke fantasie tot leven kan wekken. Je kan in tag-teams knokken, er is een verkorte singleplayer zoals je die uit eerdere delen kent en bovendien staan er ook 300 uitdagingen die je kan volbrengen. Alleen al aan singleplayermodi ben je al ruim twintig uur zoet, laat staan de vele uren die je online of met vrienden op de bank doorbrengt. Met elke overwinning die je behaalt, krijg je bovendien ook nog eens ‘Koins’ die je in de ‘Krypt’ uit kan geven voor nieuwe fatalities, codes, muziek en artwork.
Genoeg te doen dus, ook voor de solitaire speler. Zelfs nieuwkomers worden hartelijk verwelkomd dankzij een uitstekende tutorial en uiteraard de grafische pracht die op hun netvlies wordt afgevuurd. Het spel ziet er werkelijk schitterend uit en bovendien mogen we voor het eerst ‘X-Ray-moves’ loslaten op tegenstanders. Hierbij wordt er - de naam verraadt het al - ingezoomd op de brekende botten en scheurende pezen waarmee je opponenten ernstig verzwakt. Dit gebeurt met een simpele combinatie van twee knoppen, iedereen kan het dus.
Mortal Kombat is dus heerlijk laagdrempelig, maar gelukkig ook diepgaand genoeg om veteranen tevreden te houden. De makkelijkste combo’s staan in de movelist (die zich overigens heel erg handig aanpast aan de kant waar je naar kijkt), maar de hardcore vechtersbaas oefent natuurlijk zogenaamde ‘juggle-combos’, waarmee je de tegenstander als een lappenpop constant in de lucht probeert te houden. Helaas dat de online servers momenteel niet zo lekker lopen, maar met de aankomende patch moet dit aspect straks de meeste uren uit je leven snoepen, want ook online zijn de mogelijkheden vrijwel eindeloos. Mortal Kombat weet zich met dit laatste deel volledig terecht weer in de schijnwerpers te plaatsen. Als je aan de game begint, is er maar één uitweg: Finish Him!
