Daar zit muziek in

Door Peter van der Toorn op 09 April 2011, Blog

Voor de achttiende keer kies ik voor continue. Het is masochistisch en wreed, ik wil niet verder spelen. Maar dat deuntje. De achtergrondmuziek blijft zich afspelen in mijn hoofd en laat me niet met rust. Ik moet het nog één keer horen.

Bovenstaande anekdote heeft zich helaas al vaker voorgedaan dan me lief is. Dat muziek belangrijk is in games hoef ik niet meer te vertellen; iedereen die wel eens een spel gespeeld heeft, weet dat muziek daarbij veel toevoegt. Ondergetekende is gek op game-muziek en zou er pagina's over kunnen volschrijven, maar waar ik het hier specifiek over wil hebben zijn de muzikale thema’s die kenmerkend zijn voor een franchise.

Natuurlijk heeft elk spel muziek die voor die titel kenmerkend is, maar niet elke titel heeft een aantal standaard melodieën die met elk deel wel terugkomen. Wat mij opvalt, is dat dit vooral bij Nintendo-spellen veel voorkomt. De muziek in Zelda bijvoorbeeld wordt getypeerd door mysterieuze melodieën, terwijl de soundtrack van een Mario-spel veel ragtime melodietjes kent. Beide reeksen maken in verschillende delen gebruik van dezelfde muziek, maar dan wel in een nieuw jasje gestoken. Donkey Kong, Metroid, Kirby, allemaal gebruiken ze hetzelfde trucje. Niet alléén games van Nintendo overigens: wat dacht je van Metal Gear Solid, Street Fighter en Sonic?

Wat voorbeelden:
Big Blue
- F-zero op de Super Nintendo vergeleken met de F-Zero GX op de Gamecube.

Factory Investigation
- Kirby 64 vergeleken met Kirby Canvas Curse op de DS.

Hammer Bros. Battle Theme
- Super Mario Bros. 3 op het Nintendo Entertainment System vergeleken met New Super Mario Bros. op de Wii.

Deze recycling heeft een leuk effect: de fans herkennen de muziek in een spel direct en voelen zich aangesproken, terwijl de nieuwkomers verwelkomd worden met melodieën die de spellenreeks zo kenmerken.

Niet elke keer als game-muziek opnieuw gebruikt wordt, is dit meteen duidelijk. Soms is een thema zo door elkaar gehusseld dat het nauwelijks meer herkenbaar is, zeker als je het hebt over orkestrale remixes van muziek die eigenlijk geschreven is voor 8-bit spellen. Helemaal mooi is ‘Super Smash Brothers Melee’, een spel waarvan de eigen thema’s bestaan uit verschillende muziek van meerdere franchises. Wist je bijvoorbeeld dat de rust-muziek in de All-Star mode een remix is van een passage uit Float Islands, een Kirby-level?

Of het nou luiheid is van de makers van een spel of juist wordt gedaan om de fans een plezier te doen; het geeft een spellenserie absoluut iets eigens, en als je het mij vraagt is dat toch erg belangrijk. Continue? Vooruit, maar alleen omdat de muziek zo lekker klinkt.