Fallout New Vegas
Door Myron de Vrede op 20 November 2010, RecensieBij het schrijven van deze recensie moest ik oppassen dat het niet een negatief verhaal zou worden, want ondanks dat we het over 'New' Vegas hebben is er niet enorm veel veranderd ten opzichten van Fallout 3. Nee, dit tripje naar een post-apocalyptische Las Vegas voelt meer aan als een dikke expansie, zeker niet als een gloednieuwe game. Maar het is wel een expansie die het prijskaartje van een volwaardige game waard is. Zó goed is deze 'nieuwe' Fallout.
De nieuwe wereld die is gecreëerd, in en rondom de Mojave-woestenij, is briljant in elkaar gezet en begint - letterlijk en figuurlijk - met een knal. Je krijgt namelijk vrijwel direct een kogel in je gezicht en wordt voor dood in een graf achtergelaten. Gelukkig zit er nog een sprankje leven in je, dus nadat een dokter je smoel in elkaar heeft gezet - een verkapte manier om je eigen figuur te bakken - kun je de wereld in om erachter te komen wie jou dood wilde hebben. Én waarom!Tijdens je reis zul je zien dat de bommen niet zo rijkelijk zijn gedropt in de Mojave, want enkele delen van de wereldkaart bevatten nog frisse boompjes, groen gras, uitgestrekte meren en redelijk intacte boerderijen. Samen met de streng contrasterende, zinderende woestijnen krijg je veel meer diversiteit dan in Fallout 3, iets wat New Vegas zeer ten goede komt.
Ook een pluspunt is de wat kleinere wereld. Door de compactheid liggen alle interessante plekken dichter op elkaar, zodat er altijd iets boeiends in je buurt te doen is. Want aan geheimzinnige, interessante plekken en mooie vista's geen gebrek. Vooral New Vegas is schitterend in beeld gebracht, een plek waar herondekte beschaving en een deprimerend gevoel van machteloosheid - want hoe weinig kan een mens nog hebben na een atoomramp – wel érg dicht tegen elkaar aan liggen. Machtige casino's herbergen gokkers met bodemloze zakken, terwijl zwervers zich buiten warmen aan brandende olievaten. En buiten in de woestijn licht de stad 's avonds op, als een baken van hoop.
Het is fijn om te zien dat voor dit vervolg de diversiteit goed onder de loep is genomen, iets wat gelukkig ook gezegd kan worden over de missie-structuur. Denk bijvoorbeeld maar niet dat je missies enkel 'goed' of 'kwaad' kunt eindigen. De meeste morele keuzes zitten rotsvast in een grijs gebied. Het spel biedt ditmaal namelijk meerdere fracties, die allemaal in meer of mindere mate uit zijn op de Hoover Dam. Niet alleen biedt het gebied nog een heel meer aan vers water, de stroom die wordt opgewekt door de dam is ook cruciaal voor de overleving van de plaatselijke bevolking.
Het morele dilemma blijft continu bij iedere actie in je hoofd spoken, als een splinter die je niet uit je huid krijgt. De NCR lijkt het beste met de Mojave voor te hebben, Ceaser's Legion lijkt gestoord en bruut en Mr. House is ogenschijnlijk charmant, maar de echte antwoorden komen pas als je een paar onherstelbare keuzes hebt gemaakt.
. Tenminste. Ik zou dit geen stap
verder noemen.
De weg naar het einde ligt gewoon veel meer voor
de hand! 
- nieuwe eldar scrolls heeft ook nieuwe engine 
