Blade Kitten
Door Myron de Vrede op 09 Oktober 2010, RecensieSinds ik in Utrecht woon en iedere dag pas om half 8 thuis ben, is gamen meer een soort van luxe geworden. Die paar uurtjes die ik in de week kan spelen moet ik dan ook goed benutten. Met Blade Kitten, allicht?
Blade Kitten neemt je mee terug in de tijd naar de Megadrive en Super Nintendo, toen platform-games ontzettend populair waren. Alleen dan wel met een driedimensionaal sausje, want de wereld waarin je als Kit Ballard, een irritant katje met roze haren, vertoeft is een tekenfilm-achtige lust voor het oog.Jammer dan ook dat de wereld nét zoveel om het lijf heeft als de hoofdpersoon, want het lijkt me toch een partijtje uit het achterste getrokken. Ik moest denken aan de stijl van Beyond Good & Evil, alleen dan ontdaan van alle charme en sfeer. Ik kan hiervoor niet één enkel ding verantwoordelijk stellen, het is meer dat de som der delen zorgt voor een allegaartje dat kant noch wal raakt.
Het verhaal loopt niet lekker, de personages zijn niet interessant en de muziek lijkt te zijn gejat van een discotheek uit de jaren '90. Kit is nog erger, met haar domme referenties naar de gamescultuur van tegenwoordig. Quotes als 'Win get!' en 'Epic fail!' zijn leuk als kwinkslag, maar als je er continu mee wordt geconfronteerd probeer je als maker wel erg krampachtig stoer en leuk te doen. Ik vind het zielig.
Ook de actie zelf is maar duf. Het is wel cool dat dit krolse katje overal op kan klauteren, maar vechten kan ze niet. Daar gebruikt ze namelijk een zwevend zwaard voor, dat je met wat knoppengeram kunt laten zwiepen. Tof idee, maar het zorgt voor een disconnectie bij de speler: je vecht zelf niet direct, maar ziet hoe de vijanden om je heen uit elkaar spatten. Dit lijkt een klein puntje van kritiek, maar actiescènes in games staan of vallen altijd naar mate de gamer zichzelf cool vindt tijdens alle combo's en het bloedvergieten.
Of het cool is, heeft te maken met een aantal factoren, waaronder de betrokkenheid en directheid van de actie, alsmede de respons van de besturing. Hier faalt Blade Kitten ook lichtelijk, gezien Kit zich heel traagjes en zweverig laat besturen. Probeer in het heetst van de strijd bijvoorbeeld maar eens een sliding te maken, die gaat geheid de verkeerde kant op omdat de game je input verkeerd vertaalt.
En zo zit de game vol met allemaal kleine missers. Had Blade Kitten nu nog wat langer in de oven gezeten, dan waren alle ingrediënten waarschijnlijk veel beter samengekomen. Nu heb je een halfgebakken game, die stijl en charme mist en zich zweverig laat bestuderen. Dát is zelfs de schamele vraagprijs van 13 euro niet waard.
