Scott Pilgrim: The Video Game

Door Myron de Vrede op 24 Augustus 2010, Recensie

Gelukkig, de vlam brandt nog steeds: ik ben misschien wel een béétje minder over de toeren, maar Scott Pilgrim: The Video Game is nog steeds zwaar de moeite waard. Grootste reden dat ik een tikje minder enthousiast ben, is namelijk - dat als je erachter komt welke items je moet kopen om sterker te worden - de game veel te makkelijk wordt. En dat is zonde, want de makers zijn aardig creatief geweest met de verschillende levels en de vijanden en gevaren die je daar tegenkomt.

Zoals ik in mijn impressie al zei is Scott tot over zijn oren verliefd op Ramona Flowers. Die liefde is wederzijds, maar om een 'echt' stelletje te kunnen worden, moet Scott zch eerst bewijzen tegenover haar zeven gevaarlijke exen. Deze types zijn allemaal ontzettend populair, stoer en hip: iets wat onze Scott zelf niet echt is. Het wordt dan ook een zware dobber om deze zeven individuen te overtuigen dat hij óók de moeite waard is.

Je raadt het waarschijnlijk al: ieder level draait om één van de zes gasten (en één vrouw!) en straalt zijn of haar persoonlijkheid uit. Zo zul je een rockconcert moeten bezoeken, filmsets afstruinen en spookachtige begraafplaatsen moeten bezoeken. Al deze locaties zijn met liefde en zorg uit aardig wat pixels opgebouwd; iets wat je het gevoel geeft alsof je twintig jaar terug in de tijd bent gegaan.

Het is echter niet allemaal nostalgie. Scott Pilgrim biedt namelijk niet enkel ouderwetse beelden, zoals Megaman 9 en 10 dat bijvoorbeeld doen, maar mixt de 16-bit stijl met hippe lichteffecten en werkelijk schitterende animaties. Ubisoft heeft een bekende pixel-artist aan het werk gezet om de platte sprites vol leven te blazen en dat is op fantastische wijze gelukt. Het is nét niet zo soepel als een Street Fighter III, maar als je de enorme hoeveelheid verschillende vijanden en gekkigheden in de achtergrond nader gaat bestuderen, kom je eenvoudig tot de conclusie dat er enorm veel aandacht en liefde aan is besteed.