Scott Pilgrim schopt serieus kont

Door Myron de Vrede op 11 Augustus 2010, Impressie

Voor hen was het makkelijk: rond een uurtje of zes kregen ze de game al voorgeschoteld. Op verschillende fora heb ik kunnen lezen dat er meteen stevig gedownload werd. Ik heb tot 12 uur zitten wachten op de demo. Maar het was het dan ook echt wel waard, zoals ik stiekem al vermoed had.

En dat terwijl Scott Pilgrim eigenlijk een heel simpel spelletje is. Je speelt als Scott, of één van zijn drie andere vrienden, en krijgt een vriendinnetje: Ramona Flowers. Voordat je goed en wel hebt kunnen beseffen dat je een nieuw liefje hebt, staan er opeens zeven verschrikkelijke ex-vriendjes op de stoep die je allemaal om zeep willen helpen. Wil je het hartje van Ramona, dan zul je zes knullen - én twee meiden - moeten slopen om haar liefde te krijgen en te behouden.

Dat gaat gepaard met aardig wat geweld. Iedere ex heeft zijn of haar eigen level en jij moet je daar met je vrienden doorheen slaan, à la old-skool beat 'm ups als Streets of Rage of Final Fight. Met één knop heb je een normale aanval, een andere knop dient als zware aanval en je kunt ook nog springen en pareren.

Deze eendimensionale gameplay wordt al snel saai, denk je misschien. Dat zullen de makers ook wel gedacht hebben, want ze hebben er aardig wat leuke features in gestopt. Zo ga je om de tig 'in-elkaar-gestompte' vijanden een niveau omhoog, zodat je meer aanvallen aan je arsenaal kunt toevoegen, en kun je in verschillende winkels allemaal etenswaar en andere handige items kopen. Op die manier ga je de game al snel een beetje beschouwen als een RPG, omdat je vijanden bewust gaat opzoeken om geld en ervaringspunten te scoren.

Ik heb de game maar twee uurtjes kunnen spelen, maar ik was zo verslaafd aan deze heerlijke gameplay dat ik het demo-level met alle vier de karakters heb uitgespeeld. Op die manier ga je de fantastische presentatie nog meer waarderen.

In het begin lijkt de game namelijk op een standaard 16-bitspel met bijbehorende bliepjes en blipjes, maar als je verder komt zie je dat men genoeg heeft toegevoegd om als volwaardige HD-titel door het leven te gaan: de lichteffecten zijn mooi, de animaties van de figuren zijn – zelfs voor de standaardvijand – bijzonder knap en levendig gemaakt en de muziek is prachtig gearrangeerd. Want hoe verder je komt in het level, des te meer instrumenten komen erbij. Man, ik hou van die chiptunes (oubollige 8-bit muziek) en ik zou zó de soundtrack kopen.

Maar we zijn er natuurlijk nog niet. De game komt morgen in Europa uit en dan zit ik al klaar met een zak chips, een biertje en de surround set vol open. Morgen wordt mijn avond en speel ik de game helemaal stuk. Pas maar op stelletje ex-vrienden (én vriendinnen), ik ga jullie slopen.