LEGO Harry Potter: Years 1-4

Door Stefan Popa op 25 Juni 2010, Recensie

Onze Rob kreeg van de tweede LEGO Indiana Jones-game spontaan zin om zijn LEGO-steentjes van zolder te sjouwen. Onze Myron had stiekem al genoeg van de vergeelde games na het eerste succesverhaal, de verlegoïng van de laatste drie (die eigenlijk dus de eerste drie zijn) Star Wars-films. LEGO Batman kon hem daarom niet echt bekoren. Die game miste volgens onze strenge redacteur ‘magie’. Maar er is voor beide heren goed nieuws. Rob, laat je steentjes nog even op zolder verstoffen. Myron, kop op, ik heb een game boordenvol betovering voor je gevonden. Jazeker, LEGO Harry Potter: Years 1-4 is de belichaming van spelplezier, laagdrempeligheid, noeste puzzels, tovenarij en, natuurlijk, LEGO. Maak kennis met het magnum opus van ontwikkelaar TT Games.

Het idee achter deze game is zo simpel als een klein doosje duplo. De oude ontwikkelstudio – dit jaar vieren ze hun twintigjarig jubileum – stopte de wereld van de gele blokjes en de tovenaarsmaatschappij uit het hoofd van kinderboekenschrijfster J.K. Rowling in een blender, en drukte nonchalant op de mixknop. Heel de game is hierdoor opgebouwd uit virtuele blokjes van het welbekende Deense merk, natuurlijk allemaal in de stijl van Zweinstein (want daar speelt het grootste gedeelte van deze game zich af), Zweinsveld, de Wegisweg en andere bekende locaties. En dat is op zijn minst best, eh, betoverend.

Harry Potter, zijn rechterhand Ron en zijn linkerhand (en verstand) Hermelien maken constant gebruik van deze oogstrelende decors door hun eerste vier boek- annex filmavonturen te doorlopen. Voor de goede orde: de Steen der Wijzen, de Geheime Kamer, de Gevangenen van Azkaban en de Vuurbeker zijn allemaal in één game, op één minuscuul schijfje, verwerkt. Dat is op zijn minst knap te noemen. Natuurlijk had TT Games al wat ervaring met het samenpersen van twee Star Wars trilogieën, maar de Harry Potter-reeks staat niet bekend om de dunne boekjes of de korte films. Helaas vormen zich door deze aanpak wel wat kleine scheurtjes in het verhaal, dat als vanouds met geen woord wordt verteld, maar geshowd.

LEGO-mannetjes kunnen namelijk helemaal niet praten. Het zijn een soort dieren. Ze drukken zich uit in ‘huhm, uhm, hmhm, hihi’ en meer van deze fonetische uitdrukkingen. Dat is op zich geen probleem, maar de ontwikkelaar moet (om tijd én natuurlijk geld te besparen) wel knippen in het bijzonder gedetailleerde verhaal. Daardoor verdraaien ze een aantal verzonnen feiten door de schrijfster, maar dat lijkt mij niet meer dan logisch. Waar Electronic Arts in hun ‘serieuze’ vergamingen van de films vaak een welgemeende ‘cruciatusvloek’ op het verhaal afstuurt, gaat TT Games (voor zover dat kan) wel zorgvuldig om met het oeuvre van Rowling. Vermoedelijk zullen Potter-maagden het verhaal niet meekrijgen zoals het oorspronkelijk is bedoeld, maar zij zullen wel degelijk de wereld van de tovenarij in worden getrokken. En dat is een verdienste van de dames en heren gamebouwers.