Green Day: Rock Band
Door Kephas Busink op 21 Juni 2010, RecensieMet The Beatles: Rock Band zette Harmonix een nieuwe standaard voor ritmespellen. Nu doen ze wederom een poging met de punkers van Green Day. Of dit muzikaal gezien een goede keuze is, mag je zelf bepalen. Of Green Day: Rock Band inhoudelijk een succes is? Daarmee helpen wij je in ieder geval graag een handje met onze recensie.
Iedereen die bekend is met de jongens van Green Day weet dat deze heren het vooral moeten hebben van hun melodieuze gerag op de gitaren, gecombineerd met energieke drums, snelle baslijnen en vooral veel geschreeuw. Ingewikkelde gitaarsolo’s hoef je dan ook niet te verwachten, maar dat maakt de gitaarcarrière gelukkig niet minder interessant. De snelle akkoorden die Billie Joe Armstrong uit zijn gitaar weet te halen zijn op geweldige manier naar het spel vertaald. Ik verwachtte makkelijke en saaie nummers en ik eindigde met een vermoeide arm en lang niet overal de gewenste score. De moeilijkheid zit hem dus vooral in het, soms eindeloos, houden van ritme en snel wisselen tussen akkoorden en dat is voor de verandering best tof.Uiteraard zijn we ook aan de slag gegaan met de overige instrumenten en eerlijk is eerlijk, die zitten ook best goed in elkaar. Het drumspel van Tré is bijvoorbeeld best cool. Een handjevol nummers is heerlijk ontspannen, terwijl het overgrote gedeelte overladen is van de energie. Mocht je Green Day: Rock Band als drummer op het moeilijkste niveau gaan spelen en ben je niet zo’n snelle jongen, dan moet je er rekening mee houden dat het echt een intensieve workout is. Voor de basgitaar geldt eigenlijk hetzelfde als voor de gitaar: snelheid is de sleutel.
Waar Green Day: Rock Band voor mij in uitblinkt is de zang. En dan met name de nummers waarbij harmonies aanwezig zijn. De teksten van Green Day zijn makkelijk en daardoor goed te onthouden, bovendien hebben veel nummers onderlinge interactie. Niks is leuker dan als leadzanger ‘Are we we are’ te zingen waarop de achtergrondzangers en het publiek uit volle borst antwoorden ‘Are we we are the waiting’....
