Blur

Door Peter Bos op 07 Juni 2010, Recensie

Dat is in een notendop het recept van Blur. Men neme een lekkere simpele arcaderacer, doe er een aantal wapens in en de pret kan beginnen. Een concept dat we nog niet gezien hebben en zeker een nieuw impuls geeft aan de arcaderacers. De mannen van Bizarre Creations (maker van Project Gotham Racing) willen iedereen tevreden stellen met deze game door de actie overal plaats te laten vinden, aangezien je met twintig man tegelijk kan racen.

Dit zorgt natuurlijk wel voor veel chaos, vooral bij de start. In de singleplayer start je altijd achteraan de groep, waarbij je de verschillende power-ups goed kunt gebruiken. Deze power-ups lopen uiteen van lasers, mijnen, elektrische aanvallen, nitro tot een beschermend schild. Ze liggen niet verdekt op de baan, zodat je zelf kunt kiezen welke je oppakt. Zo is het handig om er af en toe één te pakken die je auto repareert, want anders sloop je jouw racewagen. Je kunt er op elk moment drie bij je houden, wat ervoor zorgt dat je strategisch moet racen.

Rij je achteraan en wil je de voorste auto’s even lastigvallen, laat dan een paar elektrische velden vlak voor hun auto’s verschijnen. Rij je in een hele groep en lukt het niet ze voorbij te gaan? Pak de nitro en stuif ze allemaal voorbij. Doordat je zelf kunt kiezen welke wapens je oppikt, heb je ook op de eerste plek nog baat bij de wapens. Ook dan kun je nog de turbo gebruiken of mijnen achteruit gooien om die doelzoekende laser te stoppen. Als je eerste rijdt, ben je dus niet constant het bokje zoals in een niet nader te noemen kartgame. Je kunt jezelf prima verdedigen.

Dat is ook wel nodig, want de power-ups liggen frequent op de baan verspreid en met de twintig racers wil het nog wel eens een chaos worden. In de singleplayer is dit al te merken, want de AI is niet zo heel sterk. Elke power-up die tegenstanders oppakken wordt meteen gebruikt, waardoor er na de start bij de eerste rij wapens een complete vuurwerkshow voor je neus plaatsvindt. Eigenlijk een slechte zaak, want de enige die dan tactisch over de baan rijdt, ben jij.

Het racen zelf is namelijk erg makkelijk en met een behendige auto scheur je vrijwel elke bocht door met vol gas. Het snelheidgevoel zit er gelukkig ook goed in, maar dat hoort natuurlijk ook bij een arcaderacer. Het geheel zorgt ervoor dat de volledige aandacht uitgaat naar het strategische aspect. Hiervoor is de singleplayer niet echt geschikt, want deze is erg bekrompen. In een stuk of vijftig races moet jij aantonen dat je weet waar de knop zit om gas te geven en hoe je power-ups gebruikt. Deze worden nog wel afgewisseld met checkpoint- en destructionraces, maar ze verhullen niet dat alles slechts een inleiding is op de multiplayer en dat is toch zonde van dit spel.