Muziek en Games

Door Julien Dom op 29 Mei 2010, Blog

Het is nu half twee ’s nachts op een vrijdagavond. Het ultieme tijdstip voor een student om de stad in te trekken en daarbij een poging te ondernemen om het gezonde verstand kapot te krijgen. De benodigdheden hiervoor zijn een X aantal glazen bier, gevolgd door enkele shotjes tequila. Deze combinatie zorgt er tevens voor dat de wereld een stuk vrolijker lijkt. Alles wat je zegt wordt grappig. Althans, voor jezelf. Vreemdelingen vatten de opmerkingen plots op als zijnde vijandig. Een logica die enkel nuchter te begrijpen is.

Je vraagt je nu vast af waarom ik dan bezig ben met een lap tekst te schrijven rond deze tijd. De reden is simpel, uit verveling. Een verveling die is ontstaan door onder andere teveel gamen. Eindelijk heb je dat spel in je handen welke je echt kan boeien en vervolgens ben je er dagen achter elkaar zoet mee. Toch kom je altijd bij hetzelfde punt wanneer de game ontzettend gaat vervelen. De herhaling begint duidelijk te worden.

Afwisseling is wat je nu nodig hebt. Ikzelf ga op zulke momenten eten, onder het genot van een toffe serie. Op dit moment geniet ik volop van The Big Bang Theory, een Amerikaanse komedie. Door te eten krijg je ook weer de nodige energie binnen. Na uren gamen en stilzitten wilt het eten er nog wel is bij inschieten. Kijk eens naar de klok. Heb jij alle belangrijke maaltijden die je op dit tijdstip op zou moeten hebben ook daadwerkelijk naar binnen gewerkt?

Als ik hierna weer begin te gamen zet ik vaak maar een muziekje op. Dat geeft ook net even dat beetje extra doorzettingsvermogen dat je nodig hebt om de nacht door te komen. Over muziek gesproken, misschien herken je jezelf er wel in. Herinneringen van games die opkomen bij het horen van een bepaalde plaat.

Nu ga ik even de historicus uithangen. Mocht ik nu aan bepaalde muziek terugdenken dan zie ik meteen de games weer voor me. 'Hey Ya' van Outkast link ik meteen aan World of Warcraft, 'Airport' van The Motors kan ik mij herinneren vanwege de shooter Joint Operations: Typhoon Rising en zo is er nog veel meer. Al hoor ik maar enkele seconden van deze platen, direct komt de belevenis van deze spellen weer in me naar boven. Die games zijn toch best wel speciaal voor me.

Je kan muziek ook als vertrouwen gebruiken, bij het horen van de muziek denk je terug aan een bekende omgeving. Wat te denken van de eerste tonen die te horen zijn bij de avonturen van Zelda of de klassieke instrumenten uit The Sims. Maar zelfs de soundtrack van FIFA laat je nadenken. Een spel van dat formaat kan immers een hit veroorzaken. Zonder FIFA zou ik Tommy Sparks niet kennen!

Ondertussen is het alweer half vier en begin ik langzaam weer zin te krijgen om verder te gamen. Blij dat ik dit alles van me af heb kunnen schrijven trek ik mij nu terug in de Nederlandse nacht. Op de achtergrond hoor ik Franz Ferdinand. Dat doet me denken aan 's werelds eerste Xbox 360 die vernietigd werd voor een groepje wachtende fanboys.

Over een half uur sluiten de kroegen. Een goed moment om te bevatten dat ik warm thuis zit. Muziek zachtjes aan die enkel op mijn commando zal eindigen. Als ik zo terugkijk naar de afgelopen uren heb ik me prima vermaakt, iets gegeten en wat gekeken. Nu dan weer verder met gamen, want voordat het licht wordt wil ik toch echt wel slapen.