Red Dead Redemption
Door Kephas Busink op 16 Mei 2010, ImpressieKwijlend en hobbelend op mijn houten ‘Bonfire’, zit ik al weken vol enthousiasme al het Red Dead Redemption-nieuws te volgen. Met nog een kleine week tot de release, wordt het tijd om mijn hobbelpaard te stallen en mezelf voor te bereiden op het échte werk.
Telkens als er nieuwe screenshots of trailers verschenen verbaasde het mij weer; de pracht en praal van Red Dead Redemption. Op grafisch gebied tilt Rockstar het free-roaming genre naar een ongekende hoogte. Het western sausje druipt van je scherm, plakt aan je controller en brand in je ogen. Dat dit western sausje oh zo lekker is, moge duidelijk zijn. Maar inhoudelijk moet het ook in orde zijn, want zo is mij geleerd; “Met genoeg saus, kan je zelfs een drol lekker maken”. Tot nu toe lijk het er niet op dat Red Dead Redemption op dit gebied teleur gaat stellen. Alle cowboy-elementen zijn aanwezig. Woestijn? Check. Paarden? Check. Revolvers? Check. Saloons? Check. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat dat betreft belooft Red Dead Redemption de cowboysimulator van de 21ste eeuw te worden. En dat biedt zo haar voordelen.
We hoeven ons bijvoorbeeld niet meer te schamen als we ieder jaar met carnaval dat oude vieze cowboypak aantrekken. Daarnaast behoren verontschuldigingen tegenover je vriendin, wanneer je tijdens moment suprème een keiharde klets op d’r billen geeft, tot het verleden. Yeeehaaaw!
Ook kunnen de politici eindelijk hun mond gesnoerd worden. Je moet wel een hele rare knakker zijn als je over het geweld in Red Dead Redemption gaat zeuren, Marianne Thieme even buiten beschouwing gelaten. En dat is toch een redelijk uniek gegeven voor een Rockstar-spel. Toch lijkt mij een krantenkop met de volgende tekst briljant; “Jongen op paard richt totale ravage aan op boerderij, jongen werd mogelijk beïnvloed door videogames”.
Dat de politiek niks van zich laat horen betekent overigens niet dat dit een gekuiste titel is. Nee, de jongens in de tweede kamer zijn gewoon te trots op zichzelf en negeren deze titel. Spelen met hobbelpaarden, lasso’s en klapperpistooltjes is natuurlijk niks voor bikkels als Balkenende en meneer Eurlings. Ik zie Camiel al gaan, in galop met een zachte G.
Genoeg over politiek; laten we het over inhoud hebben. Wat kunnen we allemaal van Red Dead Redemption verwachten? Wellicht het belangrijkste van deze titel is de massale wereld met onbeperkte mogelijkheden. Rockstar heeft alles op alles gezet om hun visie van het Wilde Westen zo goed mogelijk te digitaliseren. En zo op het eerste gezicht lijkt dat gelukt. De omgevingen zijn immens groot met prachtige prairies en woestijnvlaktes.
Typerende stadjes zullen her en der te vinden zijn. Hier kan je je lekker bezatten en vergrijpen aan het vrouwelijk schoon in de saloons. Om vervolgens het interieur van dezelfde saloon te verbouwen, wanneer een concurrerende cowboy zijn paard dubbel geparkeerd heeft. Dit conflict wordt natuurlijk in een met testosteron overladen shoot-out voor de saloon vereffend. Een stuk gemakkelijker dan in het echte leven. Vroeger kon ik alleen maar hopen dat mijn tegenstander ‘slechte’ ouders had, of keihard naar huis rennen om mijn moeder de oren van de kop te zeuren. “Mama gaan we nou eens nieuwe klappertjes halen?”




en dan maar hopen dat ik na
het spelen van dit spel nog tijd over houd voor te leren
voor mijn CE.
.
maar toen ik het typte schreef ik uit
gewoonte recensie op





