2010 FIFA World Cup South Africa

Door Stefan Popa op 11 Mei 2010, Recensie

Nederland 3 – 1 Denemarken

Oorverdovend gejoel schalt door het stadion. Oké, slechts een paar duizend Oranjefans hebben de stadsjungles van Zuid-Afrika getrotseerd om het legioen aan te moedigen, maar dat valt absoluut niet te merken. Herrie maken kan de twaalfde man van Nederland namelijk als de beste. Komt vast door die lange toeters van ze. Confetti circuleert door de lucht en dwarrelt neer voor de voeten van de gespannen bondscoach Bert van Marwijk. Ligt het aan de haarscherpe graphics of is onze Bert weer een aantal groeven in zijn gezicht rijker?
Hij heeft in ieder geval de beste elf opgesteld. De voorhoede bestaat uit Robben, Van Persie, Huntelaar en Van der Vaart, aangevoerd door onze nationale SS: Schaars en Sneijder.
De manschappen doen hun werk. Huntelaar geeft het oranje geschminkte volk na een minuut of tien reden tot juichen, met een heerlijk hard schot in de kruising. Na rust verdubbelt hij de score met een precies lobje. Het valt op dat de AI in de WK versie van FIFA een stukje sterker is dan die van het origineel. Keepers reageren sneller en vooral beter en laten zich niet meer zo makkelijk verslaan. Het was immers al de zevende lob die Klaas-Jan afvuurde; ‘vroegah’ had het dan al 7-0 gestaan.
Ook de verdediging van de Denen staat zijn mannetje en qua aanval laten de Noord-Europeanen al helemaal niet met zich sollen. Zonder met zijn ogen te knipperen prikt Jon Dahl Tomasson de bal onder de ballen van Stekelenburg door. Het net rilt. ‘Is Denemarken terug in de wedstrijd?’ vraagt Youri Mulder. Nog steeds blinken Mulder junior en Evert ten Napel uit in onzinnigheden.
Het antwoord is overigens ‘nee’. Van Marwijk pept Kuyt op in een interessant ‘tussenfilmpje’ en stuurt de harde werker het veld in. En hard werken loont, blijkt maar weer: Kuyt kopt een puike voorzet van Sneijder binnen. 3-1. Het publiek is tevreden. Nederland start het WK uitstekend.

Nederland 6 – 0 Japan

Het Nederlands elftal ontvangt het Wilhelmus met trots. De nieuwe pakjes – oranje met zwart: een absolute verbetering – absorberen de felle Zuid-Afrikaanse zon. Wederom zit de sfeer er goed in. Vrolijke muziek klinkt door de speakers in het stadion. Sfeer is één van de speerpunten van 2010 FIFA World Cup, blijkt al snel.
En Nederland – Japan is een prima sfeermaker, mits je voor Oranje juicht. De commentatoren zeggen tegen elkaar dat ‘the Dutch’ altijd goede individuen op het veld hebben staan, maar dat het niet altijd een team is. Ja, Engels commentaar voegt klaarblijkelijk wel wat toe aan de spelbeleving, dus schakelen we lekker over naar de Engelse taal.
Al snel laat Oranje zien dat het een prima team is. De bal tikt lekker rond – misschien wel lekkerder dan in FIFA 10 – en Robben scoort twee keer achter elkaar na een goede actie. Great goal! Misschien een tikkeltje egoïstisch (net als de viering van zijn doelpunt), maar hij knalt het leer er dan ook lekker in.
Overigens ontbreekt Van Persie – hij had iets gekneusd op de training, schijnt, want trainingen vinden plaats achter de schermen en daar heb jij niets mee te maken – dus starten Kuyt en Huntelaar samen in de basis. Beiden werken een voorzet achter de Japanse doelman. Eerstgenoemde (weer) met zijn hoofd, laatstgenoemde met een heerlijke volley.
4-0 in de rust. Dat is niet slecht. Is Nederland een optie voor de wereldbeker? Het is nog nooit voorgekomen, nee, maar het zou kunnen. Waarom niet? Het elftal is sterk.
Dat blijkt na rust des te meer. Japan probeert tegengas te geven, maar Nederland zet alles op de aanval. Huntelaar maakt een pirouette en werkt de bal met de buitenkant van zijn voet tussen de palen. Voor het slotakkoord schiet Sneijder de bal in de kruising. Precies op dezelfde plek als Huntelaars streep tegen de Denen. Staat die plaats garant voor een doelpunt? Ach, wat maakt het uit. Het publiek schreeuwt de longen uit hun lijf; de camera kan (godzijdank) Yolanthe niet vinden in het publiek, maar een tweetal blonde dames in oranje doet net zo goed dienst op tv.