Niet voor de poes
Door Kobus Kunneman op 12 April 2010, BlogOver-the-top actie is hip. Hollywood-films kunnen tegenwoordig niet meer zonder monsterbudget en zelfs in reclames schuwt men de vaste formule van mooie vrouwen en een onnodig aantal explosies niet meer. Om over games nog maar te zwijgen. Het begint stiekem normaal te worden. Als je na een avondje gamen (of film) een voet buiten de deur zet, valt het meteen op hoe stil het buiten is. ”Almost too quiet,” vervolg je jezelf automatisch clichématig. Net als over-the-top de standaard begint te worden, gaan Japanners ermee aan de haal. De woorden krijgen plotsklaps weer betekenis.
De gedachtegang van onze Oosterse vrienden is voor Westerlingen vrijwel onnavolgbaar. Gestoorde en geflipte fictie, dat is toch vooral aan de Japanners toe te schrijven. Neem bijvoorbeeld Bayonetta. De hooggehakte sexy schooljuf met strak pakje ken je natuurlijk al uit je natste dromen. Japanners niet. Die nemen geen genoegen met onze ‘simpele’ puberale fantasieën. Oké, het vierkante brilletje mag blijven, maar de schooljuf moet toch echt omgedoopt worden tot een sexy, vrouwelijke actieheld. In iedere hand een flink, roze pistool is al een goed begin. Kunnen we haar hoge hakken niet omtoveren tot een extra paar pistolen? Natuurlijk kan dat! Maar met slechts vier pistolen win je natuurlijk geen epische oorlogen.
Voor de Japanners is de oplossing snel gevonden. Het kapsel van Bayonetta kan veranderen in enorme demonen die de stijlvol vormgegeven Hemelse strijdkrachten zonder al te veel moeite kunnen verorberen. Ik hoor het ze al opperen aan de vergadertafel: 'Maar als het haar van Bayonetta zo beweeglijk is, kan haar strakke pakje dan niet ook helemaal uit hoofdhaar bestaan? Dan gaat het oproepen van je duivelse bondgenoten gepaard met kijken naar perfect vormgegeven billen!' De rest van de Japanners kunnen niet hard genoeg klappen. Behalve het nog vrolijker stemmen van het gros van de mannelijke gamers, hebben ze ook nog eens een excuus het naakte lichaam van Bayonetta overbodig lang tot in de perfectie uit te werken.
Maar laat je door al het bovenstaande niet op het verkeerde been brengen. Japanners zijn niet van plan om games op de markt te brengen die met één hand gespeeld horen te worden. Althans, deze keer niet. Het creatieve brein achter Bayonetta – welke overigens ook verantwoordelijk was voor Devil May Cry – maakt geen concessies wat betreft het combatsysteem. Als je de game op Normal speelt valt het misschien nog niet zo op, maar op hogere moeilijkheidsgraden merk je al snel dat je met simpel knoppen rammen niet heel ver zal komen.
Nu de irritante hoeveelheid laadtijden op de PlayStation 3 eindelijk is verholpen (de Xbox 360 heeft nooit ergens last van gehad) en de adviesprijs is gezakt naar een vriendelijke €30, hoeft geen enkele hack ’n slash-fan deze game te missen. Dat zou ook niet mogen, overigens. Bayonetta is daar gewoon te geil voor. Ehm… dat bedoel ik overigens niet op een seksistische manier. Meer: om je vingers bij af te likken. Godv…! Nou ja, je weet wat ik bedoel. In huis halen deze titel. En snel een beetje.
Misschien viel het je al op: deze blog heeft verdacht veel weg van onze Win-Win Wednesday-blogs. Echter zijn we ook niet meer van plan wekelijks een voor het gevoel misschien 'verplichte' update te houden. Uit nostalgische overwegingen deze Bayonetta-blog toch op een woensdag, maar dat hoeft dus niet elke keer zo te zijn. Als we lucht krijgen van een topper die heftig in adviesprijs daalt (met €30 als maximum, dat wel), laten we je dat hier gewoon het liefst zo snel mogelijk weten. Dat doen we middels een luchtig stukje tekst. De volledige recensie staat namelijk al elders op de site. Via linkjes sturen we je door naar de recensie en andere informatie die we het lezen of bekijken waard vinden. We proberen de prijsverlagingen zo goed mogelijk in de gaten te houden, maar als jullie er één zien, schroom het niet ons even in te lichten hiervoor. Zo blijven we lekker actueel en weet je het meteen als de topper die je al een tijdje wil hebben eindelijk een heerlijke budget-titel is.



.
.