Just Cause 2

Door Kobus Kunneman op 10 April 2010, Recensie

Dat Just Cause 2 zijn inspiratie vooral uit slechte actiefilms heeft gehaald spat al vanaf het begin van het scherm. Het verhaal heeft minder om het lijf dan Kim Holland op haar gemiddelde werkdag en zit bovendien vol met heerlijk voorspelbare stereotypes. De oude veteraan gehuld in Hawaï-blouse? Check. Geflipte Aziatische dictator met signature huisdier? Check. Actieheld met enkel totale destructie voor ogen? Dubbel check. Het fungeert allemaal niet meer dan als kapstok voor een opeenstapeling aan onwaarschijnlijke actiescènes die klaarliggen om beleefd te worden. Heerlijk.

De eerste twee missies word je weliswaar nog een beetje bij het handje vastgehouden, maar daarna mag je jezelf vrij gaan bewegen in het enorme Panau. Al snel zul je in contact komen met de verschillende groeperingen vrijheidsstrijders die over het land verspreid zijn. Met een gezamenlijk doel voor ogen bundelen jullie de krachten om de kwaadaardige Panay te ondermijnen. Door overal een spoor van chaos achter te laten, speel je weer nieuwe missies vrij. Als je even genoeg hebt van naar andermans pijpen dansen, kan je er ook zelf op uit trekken. Elk dorp heeft wel wat staatsbezit dat met de grond gelijk gemaakt kan worden. Bovendien vind je er geld en upgrades voor wapens en voertuigen.

Deze kun je vervolgens gebruiken om jezelf de bovenhand te geven in daaropvolgende gevechten. Je krijgt bijstand van de zogenaamde ‘Black Market Dealer’. Hij voorziet je - uiteraard tegen betaling – van nieuwe wapens en voertuigen om het je een stuk makkelijker te maken. Later in het spel doet de beste man zelfs niet moeilijk je ergens op het eiland te droppen. Erg fijn, want hoewel je natuurlijk ook een straaljager kan kapen, kan de reistijd dankzij het enorme speelgebied flink oplopen.