Resonance of Fate
Door Julien Dom op 09 April 2010, RecensieVroeger was ik al gek van Oosterse RPG’s, het waren sprookjes die werkelijkheid werden zodra je een dorp inliep. Er was altijd wel iets te doen, zelfs als het niet zo leek. Turn-based was voor mij een begrip als steen, het is wat het is. Resonance of Fate is een typische Japanse RPG. Denk aan kekke haarpunten en veel te vrolijke kleurtjes, maar ook de fantastische verhaallijn en de uitgebreide mogelijkheden.
Al bij het aanraken van Resonance of Fate voelde ik me meteen op m’n gemak. Ik verwachtte niets anders dan het standaard rijtje dat je hierboven kan lezen. In het openingsfilmpje maak je meteen kennis met de blonde Zephyr. Terwijl hij door de gigantische en tevens prachtige torenstad Basel loopt staat hij plots stil en kijkt omhoog. ‘Daar! Een meisje!’ Ze staat op de rand van een brug en lijkt te gaan springen. Zephyr twijfelt geen moment en vangt haar halverwege de lucht op hangend aan een liaan, à la Tarzan. Samen gaan ze naar Vashyron, je derde speelbare personage en tevens oud-militair.Direct na deze korte introductie ben je al vrij om te gaan en staan waar je wilt. Wandel eens rond door de straten van jouw woonplaats Ebel en haal missies op waarmee je geld verdient. Bekijk ook eens de winkeltjes. Het ziet er allemaal beeldschoon uit, vooral ’s nachts. Het enige nadeel is misschien de herhaling die zichtbaar is in al dat moois. Geld uitgeven gaat makkelijk en snel. Alleen al de talloze mogelijkheden aan nieuwe kleding. Alles is aan te passen. Wil je liever een rode dan een gele haarband? Geen probleem!
Het spel blijft verrassen. De steden waar je in rondloopt zijn geen open omgevingen. Je bent gebonden aan de straten en kijkt meestal toe vanaf een zij-aanzicht. Zodra je de stad verlaat kom je in een 3D-map van Basel. Hierin beweeg je een pijl die jouw groep moet voorstellen. Goed om te weten is dat Basel een stad is die bestaat uit verschillende etages. En elke verdieping is weer opgebouwd uit energie-hexagonen, of in simpel Nederlands: zeshoekige vakjes.
Sommige hexagonen zijn doorzichtig, waardoor je er niet overheen kan lopen. Deze lege vakjes moeten opgevuld worden, en dat is niet altijd even makkelijk. Tijdens missies of gevechten vind je daarvoor het benodigde materiaal. Zuinig omgaan en kijken naar toekomstige looproutes is noodzakelijk, een gevalletje logisch nadenken.
Door vernuftig gebruik te maken van de hexagonen en de liften kom je makkelijk op een andere verdieping. Dit is het puzzelelement in het spel. Ruimtelijk inzicht om zo goed uit te komen met zo min mogelijk producten te verspillen. Wees ook maar blij dat de missie-omschrijving vaak duidelijk genoeg is over de locatie. Zo blijf je niet constant zoeken op welke etage je eigenlijk moet zijn.
Af en toe krijg je een korte en begrijpelijke uitleg. Zo geven voorbijgangers je soms enkele tips, maar lang niet altijd waar het nodig is. Een tekort waar eigenlijk geen goede oplossing voor is. Je hebt dan wel een arena waar je op eigen kracht de trucjes van het spel door krijgt, maar dat is niet genoeg. Je stapt niet in het spel om het eventjes te spelen. Het kost je zeker drie uur voordat je grotendeels de basis begrijpt en dan komt het strategisch aanvallen er nog eens bij kijken.
