50 cent: Blood on the Sand

Door Myron de Vrede op 03 Maart 2010, Blog

Ah, je verjaardag. Beste dag van het jaar, als je er in ieder geval tegen kunt dat je enkele dagen loopt te zeulen met kratten bier, stapels vlaaien en bakken chips. Maar ach: de vriendschap en gezelligheid die je ervoor terug krijgt maken alles meer dan goed. Én de cadeautjes, natuurlijk.

Nu word ik wat dat betreft altijd akelig verwend. Mijn vader ging door weer en wind om een Ratchet & Clank Limited Edition te bemachtigen, mijn vriendin schotelde me de olijke game LittleBigPlanet op de PSP voor en mijn collega's... die deden hun best om de grootse drol uit de budgetbak te vissen.

Maar wisten zij veel dat 50 Cent: Blood on te Sand een uiterst vermakelijk spelletje is. Soms kom je ze namelijk tegen: die games die zó slecht en smakeloos zijn dat ze eigenlijk supervet zijn.



Zo ook dus de met diamanten ingelegde drol van de grofgebekte 50 Cent. Of eigenlijk moet ik schedel zeggen, want dat is wat hij mist. Het was zijn betaling voor een ongetwijfeld boeiend optreden dat hij met zijn crew gaf. Ergens in een fictief land, in een fictieve woestijn. Of zeg maar gewoon het Midden-Oosten, want je gaat flink wat Jihad-achtige strijders aan gort knallen om je felbegeerde prijs te bemachtigen.

En toen liep mijn PlayStation 3 al vast. Kon vast alle spierbundels van 'Fiddy' niet aan. Misschien een teken aan de wand? Een signaal dat ik mijn tijd maar beter kon besteden met het opmeten van mijn nagelriemen? Met het doen van de afwas?



Nee, zo zijn we niet getrouwd bij You! In alle eerlijkheid moet ik bekennen dat het spelen van slechte games een verfrissende werking op de geest heeft. Je gaat andere spellen beter op waarde schatten, leert beter onderscheid te maken tussen varkensvoer en parels. Het geeft je wat meer grijs tussen je zwart en je wit.

Ja, ik was er helemaal klaar voor.

Teleurstellend dan ook, dat Blood on the Sand dus nogal goed scheen te zijn. Binnen twee avondjes doorheen geragd, kraaiend van plezier om het stompzinnige verhaal, de vele misplaatste scheldwoorden en de ontzettende toffe actie. Nee, als mijn collega's dit onder bagger verstaan mogen ze dit jaar ál mijn cadeautjes uitzoeken.