Column: Stof op mijn Wii

Door Niels Oosterwijk op 28 Februari 2010, Feature

Oké, dat er te weinig interessante Wii-games uitkomen is niet de enige reden dat mijn Wii onder een dikke laag stof zit. Ik heb namelijk afgelopen week een mooie PS3 Slim gekocht om mijn Wii gezelschap te houden en die zwarte krachtpatser krijgt op het moment al mijn aandacht. Maar dat neemt niet weg dat de meeste spellen die er op de Wii uitkomen kwalitatief onder de maat zijn en dus niet het aanschaffen waard zijn. Ik zeg niet dat er geen kwaliteit-games zijn op de Wii hoor, integendeel. Super Mario Galaxy is nog steeds één van mijn favoriete games, en ik heb me ook erg kunnen vermaken met spellen als TLOZ: Twilight Princess, De Blob, Super Paper Mario, en nog veel en veel meer. Echter, het probleem met de Wii is dat er een te grote periode zit tussen elke topper.

Stel je eens voor dat je New Super Mario Bros. Wii bij de release hebt gehaald. Je stopt hem in je Wii, speelt het spel in een paar weken uit en daarna zet je het in de kast tussen je andere Wii-spellen. Misschien dat je hem er nog af en toe uithaalt om met je vrienden te spelen, of om de fantastische single-player nog een keer te doorlopen, maar over het algemeen ben je er klaar mee. Je hebt het spel uitgespeeld en wilt een nieuwe game. Maar bij de Wii ligt de volgende potentiële topper pas één á twee maanden later in de winkel. Misschien dat er in de tussentijd ook wel goede spellen verschijnen, maar een game moet natuurlijk wel bij je passen. Endless Ocean 2 mag dan wel een erg goed spel zijn, maar als echte 'actie-freak' wil jij natuurlijk liever een spel als Red Steel 2. En hier ligt het tweede probleem. Er moeten natuurlijk wel genoeg goede games zijn om uit te kiezen, want van de drie toppers past er misschien maar één bij jou.

Waarom deze problemen er zijn? Door te weinig interesse voor de Wii door third party ontwikkelaars om kwaliteit-games te ontwikkelen. Waarom iets maken als De Blob als men ook veel centjes kan binnenhalen met Carnival Games? Want daar gaat het uiteindelijk om: geld. Spelletjes met lage productiekosten goed laten verkopen is geen kunst op de Wii, want het grootste gedeelte van het Wii-publiek bestaat toch uit 'non-gamers'. En die zijn niet zo kritisch, dus ze vermaken zich prima met de tientallen party- en fitness-games die er voor de Wii te vinden zijn.