BioShock 2
Door Kobus Kunneman op 17 Februari 2010, RecensieDe opvallendste toevoeging is de Big Sister. Hoe en waarom deze vijand zijn plaats kreeg in Rapture, laat ik even in het midden, maar het moge duidelijk zijn dat dit de nieuwe vijand is die je liever niet op je pad tegen komt. Ze heeft de kracht van een Big Daddy, maar beweegt zich pijlsnel door de omgeving en heeft bovendien ook nog de beschikking tot enkele plasmids. Een verse boxershort binnen handbereik is geen overbodige luxe. Naast de angstaanjagende Big Sisters zul je nog enkele nieuwe types Big Daddy’s tegen komen en uiteraard wederom hordes Splicers.
Hoewel de Big Sisters en de Big Daddy’s kunnen zorgen voor een gevoel van machteloosheid, zorgen juist deze Splicers voor de nare, vreemde sfeer van het spel. Het waren allemaal gewone mensen wiens toekomstdromen in nachtmerries veranderden. Die geloofwaardige personages zorgen voor de constante herinnering aan de gruwel die zich in Rapture afspeelt. Om deze authenticiteit nog een tandje op te krikken, raken de splicers en andere gedrochten ook nog eens regelmatig slaags met elkaar. BioShock 2 is hierdoor gitzwart en onbehaaglijk, maar tegelijk uitnodigend en moeilijk te weerstaan. Gesprekken die je opvangt, muren die volgeklad zijn met propagandistische leuzen, alles draagt bij aan de totaalervaring.
Nou vooruit, bijna alles dan. De multiplayer-modus die BioShock 2 biedt voelt namelijk echt aan als een geforceerde toevoeging. De sfeer die zo kenmerkend is voor de game, is hier niet in terug te vinden. Het voelt allemaal een beetje te arcade aan, goedkoop zelfs. De toevoeging van Big Daddy-pakken en guns en turrets die je kan hacken zijn leuk gevonden, maar kunnen niet verhullen dat de multiplayer eigenlijk maar een slap aftreksel van een steengoede game is. Je zal er best een tijdje plezier aan kunnen beleven, maar stiekem zijn de multiplayer-modi van andere games beter. De veel voorkomende lag maakt dit alles niet beter. 2K, waarom zou je een pracht van een game op deze manier verkrachten?
)! 
