Mass Effect 2

Door Luke van Velthoven op 06 Februari 2010, Recensie

Eigenlijk moet ik meteen zeggen dat al het bovenstaande voor mij geldt. Als ik voortaan zin heb in een episch ruimteavontuur grijp ik terug naar Mass Effect. Deze trilogie doet naar mijn mening alles minstens zo goed als Knights en, dit is belangrijk, het tweede deel verpest de fictie niet zo. Of vond jij Knights 2 wel een klassieker? Ach ja, die game is natuurlijk niet gemaakt door BioWare en dat kan ik als BioWare-fan(aat) niet tolereren. De content van dit schijfje ziet er om te beginnen fenomenaal uit. Ik zie zelf bijna geen verschil met de pc-versie en dat zegt wat. Deze kwaliteiten had Fallout anderhalf jaar geleden ook.

Meer rechttoe rechtaan

Het tofste aan Shepard's eerste avontuur vond ik het intrigerende verhaal. Mede door de bijbehorende codex (als je de Collector's Edition had) kreeg je echt het idee dat je in een futuristische wereld stapte. Mass Effect kan gebeuren. Het klinkt allemaal vrij plausibel. De politiek, onvoorspelbaarheid en moeilijke keuzes zijn in dit tweede deel echter minder aanwezig. Op de gigantische spoiler aan het begin van deze game na gebeurt er eigenlijk vrij weinig wat je echt niet ziet aankomen. Dit is enigszins jammer, én niet mijn enige gezeur.

Dit rechttoe rechtaan avontuur beleef je wel in een meer levendige wereld. Omega is bijvoorbeeld een bouwwerk waarin criminaliteit hoogtij viert, een welkome afwisseling van het klinische Citadel. Toch ziet zelfs de hoofdstad van het universum er minder steriel uit in deze titel. Je ruimteschip is ook een voorbeeld van deze verbetering. Douches, een keuken, je ziet waar je personeel slaapt: het is er allemaal. Die sfeer pakte ik in het voorgaande avontuur niet echt mee. Je dacht nooit: wel verdorie, men leeft hier.

Toch vind ik ditmaal, om even terug te komen op mijn eerdere gezeur, de wereld ietwat uit de bocht vliegen soms. Jack is bijvoorbeeld een dame met magnifieke biotische krachten. Ze gooit alles omver en lijkt regelrecht uit X-Men te komen. Je hebt ook een Asari die zichzelf een Justicar noemt: een soort paladijn die de ruimte doortrekt om onrechtvaardigheden te bestrijden. Ik weet het niet, maar soms voelen dat soort dingen wat 'out of place' voor mij. Deze jongen hield wel van het ingetogen karakter van het voorgaande deeltje.

Meer ge-'pewpew', minder ge-'blabla'

Mass Effect speelt meer als een schietspel dan ooit. Nou ja, dat was in het vorige avontuur ook al lichtelijk het geval, maar ze hebben nu zelfs plottechnisch rare dingen uitgehaald om een nieuw systeem te rechtvaardigen. Alle intergalactische rassen gebruiken momenteel ouderwetse ammunitiecapsules. Dat werkt prettiger dan een oneindige stroom aan vuurkracht die je alleen moet doseren. Anders oververhitte de boel tijdelijk. Wat de hel, hoe is het verzamelen van kogels handiger dan dat? Ik wil oneindig 'snipen' verdorie. Maar vooruit, deze opmerking wilde ik even maken.