Hands-on Aliens versus Predator
Door Luke van Velthoven op 03 Februari 2010, FeatureDeze jongen mocht naar Sega te Amsterdam om een paar uurtjes te spelen met Aliens versus Predator, afkomst van Rebellion. "Is dat niet de ontwikkelaar van die oh zo toffe topper Rogue Warrior?" Jazeker. Dat zijn de mannen van dat door de mondiale gamepers zo slecht ontvangen spel. Zo slecht zelfs, dat ze ons niet eens een kopie durfden te sturen. Toch moet ik zeggen dat ik met AvP een erg leuke tijd had, maar lag dat aan de game?
Ze lieten ons in principe alleen de multiplayer zien. Met vijf medejournalisten (als we ons zo mogen noemen) gingen we volgens mij iedere mode af. AvP werd gedraaid op prachtige HD-schermpjes en ik moet zeggen dat het er vrij lekker uitzag. De framerate was volgens mij soepel, maar eerlijk gezegd kon ik me daar niet al te secuur op richten. Ik wilde logischerwijs niet onderdoen voor mijn concullega's. Het was dus werken geblazen voor deze 'shooternoob'.Het belangrijkste wat ik heb kunnen beoordelen is waarschijnlijk de voorlopige balans tussen de drie rassen. Je kunt in AvP met de mariniers, Aliens en natuurlijk de Predators spelen. Daarbij vraag ik me ten eerste af wie een marinier wil zijn als je twee awesome rassen tot je beschikking hebt? Nou ja, in World of Warcraft spelen natuurlijk zat mensen 'ons' ras, maar in een schietspel verwacht ik persoonlijk dat de populariteit wat minder is.
Met een marinier kun je namelijk alleen schieten, granaatjes gooien en wat sprinten. Dingen die je bij een mens verwacht. Als je echter met de Alien speelt (mijn favoriet), wordt de boel al veel interessanter. Je rent als een malle door de gebieden. Over muren, daken... eigenlijk over alles. Door een streepje bij je zogeheten crosshair kun je zien of je je op een horizontaal vlak beweegt of niet. Sommigen noemen het duizelingwekkend. Ik noem het sexy.
Die Alien kan eigenlijk nog minder dan de marinier, maar het voelt zo goed. Je zult het moeten doen met rondrennen en enkel vleselijke aanvallen. Als je iemand bovendien van achteren bestookt, kun je ze doden met een soort 'fatality'. Je drukt simpelweg op X (we speelden op een Doos) en dan gaat je tegenstander in één keer tegen de vlakte. Tijdens deze actie ben je wel kwetsbaar en daarom moet je hem spaarzaam inzetten. Predator kan dit ook.
Mijn geëerde concullega's vonden de Predator overigens het tofst spelen. Dit is dan ook de meest veelzijdige klasse die je kunt kiezen. Een indrukwekkend lijstje: met een druk op de knop 'cloak' je jezelf en na iedere aanval kun je dat opnieuw aanzetten, door de gebieden liggen er wapens verspreid die je ten koste van energie kunt inzetten en je hebt sterke contactaanvallen (mooi woord). Die energie kun je weer opladen, maar dan ben je eventjes kwetsbaar.
Ik vraag me af in hoeverre er sprake van balans is in de standaardmodi als Deathmatch. Gelukkig zijn er ook andere modi die inspelen op deze waarschijnlijke onbalans. Infestation bijvoorbeeld: één iemand is een Alien en moet één voor één alle mariniers infecteren. In Predator Hunt blijft iedereen zichzelf, maar door de uitgebreide krachten van die Predator zijn dit soort gevechten ook wel in evenwicht.
Zelf ben ik eigenlijk vrij gecharmeerd van de Alien zoals ik al zei, maar een schietspel als dit zou ik persoonlijk nooit kopen. Als onze eindbaas Stefan Popa echter een recensie-exemplaar binnenkrijgt, wil ik maar al te graag beoordelen hoe het uiteindelijk terecht is gekomen met deze game, want de potentie is er. De gebieden en wellicht de verhoudingen tussen de rassen zullen nog wat bijgeschaafd moeten worden. Als de singleplayer dan ook nog tof is, kan dit best wat worden.
.
