Gears of War 2

Door Damian van Damme op 06 Januari 2010, Recensie

Dit medicijn bevat onder andere een uitgebreide wapenselectie, veel actie, humor en liters bloed: dé middelen om een vervelende werkdag te vergeten. Hoewel de game is ontwikkeld door de mannen van de bekende Unreal Tournament-reeks, is dit een gehele andere speelstijl in het genre. Dat kan ik wel waarderen.

Gears of War is namelijk een zogeheten 'third person shooter', wat dus inhoudt dat je over de schouder van je personage meekijkt. Dit vereist een andere manier van spelen. In dit spel ligt de nadruk met name op de A-knop. Door middel van deze groene knop op je controller voer je allerlei kunstjes uit, zoals rennen, springen, koprollen maken, dekking zoeken achter muren en een verzwakte vijand oppikken als 'vleesschild'. Deze acties geven het spel een geheel nieuwe dimensie. Uiteraard moet je deze besturing onder de knie krijgen. Oefening baart echter kunst en je zult al snel dood en verderf zaaien.

De nadruk ligt vooral op het samenspel. Het is de bedoeling dat je samenwerkt met je teamgenoten om de vijand in te maken: een element dat bij de concurrentie vaak niet goed uitpakt vanwege het grote aantal spelers. Gears 2 slaagt er wel in om samenwerkende groepen te scheppen, geholpen door het feit dat teams met vijf man relatief klein zijn. Het komt zelden voor dat teamgenoten strijden à la Rambo. 'Klein is fijn' lijkt mij een kreet die volledig opgaat voor deze game.

Het verhaal is overgoten van een 'toekomstsausje'. Oorlogsveteraan Marcus Fenix strijdt – samen met collega's Dominic, Carmine, Cole en een aantal andere sol-
daten – tegen de kolossale Locust-legers. Marcus en co. reizen stad en land af en trachten het mysterie van zinkende steden op te lossen. Natuurlijk bieden de Locust weerstand. Er wordt dan ook een hoop lood over en weer geschoten. De campagne moet het dus hebben van het nodige oorlogsgeweld, maar de bijbehorende verhaallijn is ietwat dun. Desalniettemin is het een aardige modus die voor redelijk wat vermaak zorgt. Speel hem door, met een kameraad bijvoorbeeld.

Het is overigens mogelijk om vele modi samen te spelen, via het wereldwijde web of met een aantal maten splitscreen. Samen met één van die vrienden het verhaal opnieuw doorlopen is één van de leuke opties. Het wordt nog interessanter als je de bekende multiplayer-modi erbij neemt. Execution bijvoorbeeld, dat kan worden omschreven als een potje Team Deathmatch met slechts één kans per ronde. Horde gooit het over een andere boeg. Hier moeten vijf spelers maar liefst vijftig rondes vol met Locust doorstaan.

Al deze mogelijkheden (vooral Horde) zijn simpelweg erg vermakelijk en rekken de levensduur van Gears of War 2 enorm op. Deze titel is in principe oneindig lang houdbaar, totdat Gears 3 om de hoek komt kijken waarschijnlijk. Dit tweede deel dateert uit 2008, maar de Gears-kringen zijn nog actief genoeg en vertonen geen tekenen van vermoeidheid. Hoe je het ook wendt of keert: dit is dé game voor de bloeddorstige schietspellen-man die snakt naar meer actie. Bloederig, uniek en bovenal erg gezellig met anderen.