Bakugan Battle Brawlers

Door Julien Dom op 28 November 2009, Recensie

De introductie van het spel zit prima in elkaar. Je krijgt de mogelijkheid om je eigen personage te creëren. Dat is allemaal best uitgebreid. Denk aan haarstijlen, neusvormen, maar ook de kleding is niet vergeten. Alles kun je vervolgens een kleurtje geven dat jij mooi vindt. Als speler dien je daarna je eigen attribuut te kiezen. Je hebt de keuze uit vuur, water, licht, wind, aarde of duisternis. Zodra je het attribuut gekozen hebt dat bij jou past, begin je met je eerste gevecht. Ik heb voor vuur gekozen en kreeg daarom de speciale Bakugan Leonidas. Maar uit een simpel testje bleek dat als ik voor water koos ook Leonidas kreeg. De emmer met originaliteit was blijkbaar uitverkocht tijdens het ontwikkelen van dit verschrikkelijke spel.

In Bakugan Battle Brawlers vecht je dus met Bakugan: monsters die vanuit de ruimte op de aarde zijn gevallen. Als slaafjes gebruik jij ze voor je eigen gevechten. En die gevechten zijn ronduit traag te noemen. Om te winnen moet je drie gate-kaarten verdienen. Deze verdien je door de hoogste G-kracht te krijgen met je Bakugan. Laat het me maar uitleggen. Op de gate-kaarten spelen de gevechten zich af. Aan het begin gooit iedereen zijn gate-kaart het speelveld in. Vervolgens moet je jouw Bakugan – op turn-based basis – op een gate-kaart krijgen. Je Bakugan heeft een energiemeter waarmee je ziet hoever je kunt manoeuvreren om bij die gate-kaart te komen. Tegelijkertijd kan de tegenstander, om het moeilijk te maken, jouw Bakugan proberen weg te schieten.

Eenmaal op de gate-kaarten aangekomen krijg je extra’s voor bepaalde attributen. Zo kan het zijn dat een vuur-Bakugan met weinig G-kracht op een gate-kaart toch meer G-kracht heeft dan de vijandige Bakugan. Hierna kom je in het volgende optiescherm. Daar kun je andere (normale) kaarten gebruiken om je G-kracht nog hoger te krijgen. Vervolgens begint eindelijk het echte gevecht. Het is alleen spijtig dat je Bakugan geen aanvallen heeft. Je vecht door trucjes goed en snel te voldoen. Schiet bijvoorbeeld op een 'attribuutteken'. Zie het als Duck Hunt. Ook is er de mogelijkheid dat je als ‘gevecht’ tijdig op knoppen moet drukken. Dit lijkt op een slap aftreksel van Guitar Hero.

In totaal krijg je dus drie kansen om je G-kracht zo hoog mogelijk te krijgen, en mocht het zo zijn dat je eindigt met een verschil van 1G, dan heb je simpelweg verloren. Tijdens mijn speelsessies was het nooit duidelijk wat nou de doorslaggevende factor was. Meerdere malen heb ik verloren toen ik het gevecht inging met de hoogste G-kracht en bij het gevecht zelf geen fouten maakte. Deze situatie is ook andersom voorgekomen. Ook het wegschieten van Bakugan op het speelveld werkt dramatisch, af en toe rollen ze zo weer terug richting de kaarten. Schieten heeft dan, op onverklaarbare wijze, geen enkel nut.

In totaliteit ben je aardig wat tijd kwijt aan een gevecht. Nog een bijkomend nadeel is dat je het spel alleen op pauze kan zetten als je zelf aan de beurt bent om je Bakugan te gooien. Zodra een andere speler speelt of jij bij een gevecht betrokken wordt, ben je verplicht te spelen. Optieschermen gaan, na enkele secondes van nietsdoen, gewoon verder waarna de vijand je genadeloos afmaakt.

Als je er zin in hebt, kun je altijd nog extra gate-kaarten, normale kaarten en Bakugan kopen. Deze betaal je met de punten die je verdient met je gevechten. In het park oefen je voor de toernooien welke alsmaar langskomen. Verder kun je er niets. Er is bijvoorbeeld geen mogelijkheid om rond te lopen met je personage. Je zit vastgeketend aan een eindeloze stroom van menu’s en optieschermen. Het enige voordeel is dat het spel in het Nederlands gespeeld kan worden, maar zelfs dan blijft het een ongerept zooitje waaraan geen touw is vast te knopen!