Win-win Wednesday 11: Ren je rot in een Prodent-witte stad!

Door Kobus Kunneman op 04 November 2009, Blog

Heb je zin in een nieuwe game, maar is je portemonnee bijna leeg? Dan is het nooit verkeerd even onze Win-win Wednesday-rubriek te checken. Hierin bespreken we namelijk goede games die voor een spotprijsje in de winkel liggen. Deze week is het de beurt aan Mirror’s Edge, één van de meest verassende titels die de laatste jaren is uitgekomen. De game vertelt het verhaal van de ‘runners’, mensen die zich al springend en klimmend door de stad bewegen om pakjes af te leveren. In deze innovatieve game spring je (letterlijk) in de huid van Faith. Je zus draait op voor een moord die ze niet gepleegd heeft en alleen jij kan haar onschuld bewijzen.

Blij als een kind was ik toen de demo van Mirror’s Edge te downloaden was via de Playstation Store. Iedereen had het over de geweldige graphics en de vernieuwende speelervaring en ik wilde wel eens zien waar men het over had. De demo was veelbelovend, maar ik ging me wel afvragen hoe repetitief de uiteindelijke game ging worden. Omdat de meningen van de recensenten nogal uiteenlopend waren (onze eigen Jerry had overigens niets dan lof over deze game), heb ik me maar gericht op andere titels en gewacht tot de game voor een zacht prijsje in de winkels lag.



Hoewel ik nog genoeg andere games had om te spelen, kon ik het niet laten af en toe tóch even de demo van Mirror’s Edge weer aan te zetten. De strakke witte vormgeving, met hier en daar een kleurtje, en het feit dat de game zo lekker anders is dan andere games op de markt, was een combinatie die stiekem verrassend lang leuk bleef. Met de eerste de beste prijsverlaging had ik dus ook niet heel veel moeite mezelf over te halen deze game maar eens aan te schaffen.

En wat ben ik blij dat ik zo makkelijk over te halen ben. Het geeft een heerlijk gevoel in zo’n steriele omgeving rond te rennen, over obstakels heen te springen en al rennend altijd twee stappen (of eigenlijk twee sprongen) vooruit te moeten denken. Met een blur-effectje en een first-person camera komt de actie zo heerlijk snel en dichtbij op de speler over, dat je de game eigenlijk in één adrenalinerush uit wilt spelen. Als je een beetje vroeg op de dag begint, zou dat ook zomaar eens kunnen lukken, want heel erg lang duurt de game niet. Met een uurtje of 8 zou de gemiddelde gamer de game wel tot zijn eind moeten kunnen brengen. Maar wel met bezwete handjes en een voldaan gevoel.



De game heeft hier en daar zo wel zijn minpuntjes (hoezo speelt bijvoorbeeld de game zich niet af in een open wereld?) maar dat mag de pret zeker niet drukken. De game was een groter succes dan je misschien zou denken en daarom heeft EA op de E3 al laten weten dat ze bezig zijn met het maken van een vervolg. Maar wacht niet op het ervaren van Mirror’s Edge tot het tweede deel in de winkels ligt, daar heb je alleen jezelf mee. Als je nog op zoek bent naar een leuke titel die ook nog eens vriendelijk is voor je portemonnee, dan is Mirror’s Edge echt een aanrader. Koop wel meteen een extra bus deodorant, je zou het zomaar eens nodig kunnen hebben.