FIFA 10

Door Stefan Popa op 05 Oktober 2009, Recensie

Wanneer de controller wordt bespeeld, trippelen de voetballers als ware Maradonna’s over het veld. Draaien, een schijnschot, dribbelen, trucje en afmaken. Dit allemaal in een 360°-systeem: de nieuwe ‘troef’ van FIFA 10. Nu is het mogelijk om de bal echt alle kanten op te schieten en idem dito voor de spelers. Die kunnen ook alle kanten op rennen. Je merkt er als gamer niets van. Het voelt alsof het normaal is. Pas wanneer je één van de voorgaande edities (of de concurrent, Pro Evolution Soccer 2010) probeert, merk je hoe heerlijk je kunt kontdraaien op het veld. Als een ware Wouter Bos draai je in het rond en stuur je je tegenstanders het bos in.

Het natuurgetrouwe spel van de spelers is eigenlijk het grootste pluspunt van
FIFA 10. Verdedigers doen precies wat je van ze verwacht. Middenvelders houden het spel breed en zijn de schakel tussen de aanvallers, die op hun beurt alles op alles zetten om te scoren. Schouderduwtjes zijn geen uitzondering meer. Elk duel is tegenwoordig een verhit tweegevecht waar maar één de winnaar kan zijn. En eindelijk, eindelijk, éindelijk is de bal niet beplakt met kauwgum. Het leer rolt en kleeft niet meer aan de voeten van de spelers. Electronic Arts heeft de perfectie benaderd. De basis lag er vorig jaar al (zij het een beetje onstabiel), maar dit jaar ligt de fundering pas echt goed.

Hierdoor kon er al een beetje gebouwd worden. De beschikbare opties staan namelijk als een huis. Naast ‘basis’-modi als vriendschappelijke wedstrijden, seizoenen & toernooien, een carrière als coach en trainingen, is ook de geprezen ‘Be a Pro’-modus teruggekeerd (met een andere naam: Virtual Pro). Wederom moet je een eigen speler creëren – je kunt nu je foto uploaden, waardoor jouw speler écht jouw hoofd op zijn romp draagt – en deze naar de top brengen. Helaas heeft EA niet gekeken naar hun eeuwige concurrent, want waar je in Pro Evolution Soccer bij een nietszeggend clubje moet beginnen, kan je klunzige voetballer in FIFA 10 meteen op het hoogste niveau meedraaien. In een spel dat realisme ademt, is dat toch een kleine aderlating.