Need for Speed: Shift
Door Peter Bos op 23 September 2009, RecensieDit jaar worden we verblijd met Need for Speed: Shift. Alleen zullen we niet meer met onze gepimpte bolides vol lachgas door de straten scheuren, maar we gaan nu op welbekende circuits over de hele wereld racen. Verliest Need for Speed zijn identiteit met deze nieuw ingeslagen weg?
Met deze nieuwe Need for Speed probeert EA van twee walletjes te snoepen. Aan de ene kant wil het de uitgebreide fanbase, die ervan houdt om elke bocht vol gas te nemen en een echte ‘need for speed’ heeft, tevreden houden en aan de andere kant gaan ze toch meer de simulatiekant op. Dit om te proberen de teleurstellende tendens van de laatste jaren te doorbreken. Rijden op circuits en auto’s die redelijk moeilijk onder controle te houden zijn, zijn kenmerken die overeenkomen met die van een simulatieracer. Soderlund van EA noemde de game zelfs beter dan Forza 3. Toch vind ik dat je Forza en Shift niet met elkaar mag vergelijken, want onder het uiterlijk wordt duidelijk dat de nieuwe Need for Speed nog steeds een arcaderacer in hart en nieren. is.EA fabriceert nog steeds een echte spektakelracer, waarbij de nadruk in dit nieuwe deel ligt op de ‘Driving Experience’. Terwijl jij lekker rustig op de bank zit, wil EA je het gevoel geven dat je echt achter het stuur zit. Dit bereiken ze door jou te laten rijden vanuit de camerapositie in de cockpit. EA heeft dan ook veel aandacht besteed aan het realistisch overbrengen van deze ervaring, wat ze naar mijn mening erg nauwkeurig gedaan hebben. Hoewel het even wennen was, vind ik het racen vanuit de cockpit echt geweldig. Vaak ging ik achter het stuur helemaal op in de game en scheurde ik met klamme handjes over de circuits. De camerapostie achter de auto werkt ook met een bewegende camera, maar dit voelde alleen maar onnatuurlijk aan en werkte storend tijdens het racen. Gauw weer terug achter het stuur, want hoewel je minder overzicht hebt, is het gewoon het tofst racen. Dan maar het niveau een stapje lager zetten. Het is het waard.
Ook het rijden zelf heeft een grote verandering ondergaan ten opzichte van eerdere spellen uit de Need for Speed-reeks. Je moet echt remmen voor bochten en je zult in de bochten niet vastgeplakt zitten aan het asfalt. De auto’s hebben nu meer de neiging om uit te breken in de bochten. Ga je te hard de bocht in of geef je te snel gas, dan zal je last hebben van overstuur en moet je echt werken om het slippende gevaarte op de baan te houden. Hoewel je er weinig overzicht op hebt, voel je ook in de cockpit perfect aan wanneer de achterkant zal uitbreken en kan je de auto puur op gevoel goed contoleren.
De motor brult door al dat racegeweld natuurgetrouw uit de speakers bij het aanwakkeren van de PK's en de banden gillen het uit tijdens het glijden door de bochten. Heerlijk! In de instellingen staat standaard ingesteld dat er geen muziek afspeelt tijdens het racen, maar ook als je het aanzet, zal het geluid van de motor elke toon in kracht overtreffen.











