Batman: Arkham Asylum

Door Myron de Vrede op 30 Augustus 2009, Recensie

Helaas ging dat nog niet zo eenvoudig. Zoals het met veel filmgames gaat, faalde de eerste poging, ik was zelfs vergeten dat het spel bestond. Bij de tweede poging werd er vroegtijdig de stop uit getrokken. Eidos en Rocksteady konden dit geneuzel niet meer aanzien, sloegen de handen ineen en begonnen aan hun eigen topper: gebaseerd op de, voor de nieuw aangeboorde doelgroep nog onbekende, stripverhalen welteverstaan!

Mensen en vleermuisfanatiekelingen die wél bekend zijn met de comics zullen zich meteen thuis voelen in de sfeer en grimmige ambiance die Arkham Asylum biedt. Een duistere stad doordrenkt met regen en misdaad, en met maar een enkel baken van hoop: Bruce Wayne, oftewel de ‘Caped Crusader’, ‘The Dark Knight’ of simpelweg Batman genoemd. Robin schijnt in dit universum namelijk dood te zijn en Batgirl is gekluisterd aan een rolstoel. Zij is nu zijn persoonlijke raadgever en communiceert met Batman terwijl hij op weg is om de Joker af te leveren aan het gesticht.

De laatste drie schurken die hij met haar hulp heeft opgepakt lieten zich veel te eenvoudig overmeesteren, zodoende zetten ze hun vraagtekens bij wat de avond nog meer gaat bieden. Simpelweg de groenharige clown afgeven en daarna als alter ego Bruce Wayne lekker een dure whisky achteroverslaan tijdens het zoveelste benefietetentje? Neen, dingen in Gotham City zijn nooit zo simpel.

Het reeds opgesloten tuig anticipeert namelijk al op de terugkeer van de immer venijnige Joker. Zodra hij terug is, neemt Harley Quinn het alarmsysteem over en sluit Batman, compleet met alle bewakers en Commissioner Gordon, op in het gesticht. Vanuit hier gaat het van kwaad naar erger. De verschillende celblokken worden geopend en al snel loopt het hele eiland over van de gespierde bullebakken, opgezweept door de continu luid door de speakers brullende Joker.

Alle begin is eenvoudig, zo ook voor Batman. De eerste golven van tuig zijn simpel te overwinnen: je bent niet voor niets een superheld. Onder je knoppen heb je een standaard aanval, een tegenaanval, een sprong en tot slot een actie waarmee je de cape in het gezicht van je tegenstanders kunt slaan. Spelers kunnen hierdoor erg snel in het spel komen, binnen enkele seconde zit je vuisten in onfortuinlijke gezichten te planten, maar de diepgang is verbazingwekkend interessant. Als al je klappen doel treffen, én jezelf geen pijn lijdt, gaat Batman steeds sneller en ruwer tekeer. Combineer dit met speciale aanvallen, die je overigens met je ervaringspunten moet kopen, die je pas kunt activeren na acht succesvolle aanvallen, en al snel ga je erg strategisch en oplettend knokken.

Nu worden de gevechten natuurlijk al snel pittiger. Vijanden krijgen allerlei wapens mee, variërend van messen tot stroomstokken, die allemaal op een eigen manier aangepakt moeten worden. Zodra echter de vuurwapens ‘acte de présence’ maken (overigens véél later dan in de demo op het PlayStation Network), verlegt de actiegeoriënteerde focus zich opeens naar het betere sluipwerk. Dit gaat zo vlekkeloos en natuurlijk – Batman heeft genoeg azen in zijn mouw om vijanden ongezien te laten ‘verdwijnen’ – dat je het concept zo meester hebt gemaakt. Erg knap gedaan door de dames en heren van Rocksteady.