Bayonetta

Door Myron de Vrede op 26 Augustus 2009, Impressie

Bayonetta ziet er namelijk in alle opzichten gewaagd uit. Sexy pakje, secretaressebril op haar fijn gevormde neusje en – slik – wapens vastgegespt aan haar ranke benen. Tel hierbij een Lara Croft- achtig Brits accent en je hebt een aardig beeld van dit bizarre, doch enorm stoere, hoofdpersonage.

Aangezien dit een typisch ‘hack & slash’ spel is waar je het met een enorm scala aan combo’s opneemt tegen de meest vreemd uitziende engelen en ander goddelijk gespuis zat ik al helemaal klaar om een mooie knokpartij te mogen aanschouwen. Maar helaas, de presentatoren, waaronder een Japanner en zijn tolk, vonden het eerst nodig om het verhaal uit de doeken te doen. Er moet toch een reden zijn waarom je in deze game éngelen moet slopen?

Nou, voor zover ik weet is Bayonetta een heks die leeft in een wereld die parallel loopt aan de onze. In de filmpjes zagen we een vrouwenverslindende gast door de straten rennen, op zoek naar een dame om te scoren, totdat hij opeens oog in oog komt met onze stoeipoes. Of oog in oog: aangezien ze in verschillende werelden vertoeven, kunnen ze elkaar ruiken, ‘voelen’ en blijkbaar ook zíen in de reflectie van een winkelruit.

Net op het moment dat ze een confrontatie met elkaar willen aangaan wordt ze overvallen door een bataljon engelen. Deze heilige wezens storten zich op de heks die in een serie van vette moves korte metten met ze maakt. Dit ziet er echt te gek uit: Bayonetta heeft namelijk naast haar armen ook bovengenoemde benen waar allerlei wapentuig aan gekoppeld kan worden. Zo maakte ze tijdens de demo een zwierige spagaat terwijl er raketten uit haar voeten kwamen.

Om het nóg bonter te maken kan ze ook nog ‘torture combos’ uitvoeren. Zo toverde ze voor een gevallen engel een heuse guillotine te voorschijn die hem, met een beetje aanmoediging van de frêle dame, zijn hoofd afhandig maakte. Ziek. En dan heb ik het nog niet gehad over de gigantische armen en benen die uit donkere portalen tevoorschijn schieten, speciale krachten die de tijd kunnen vertragen en weet ik allemaal nog meer.

Voor de mensen onder ons die denken dat ze eerst een dikke pil moeten lezen voordat ze met het meisje aan de gang kunnen gaan hebben de makers twee handigheidjes in het spel verstopt. Ten eerste kun je tijdens de laadschermen combo’s oefenen. Erg handig en het maakt het wachten op een nieuw level ook wat dragelijker. De tweede optie voelde een beetje aan als ‘cheaten’: als je het spel op ‘easy’ zet maakt de computer zelf allemaal gevaarlijke combinaties voor je. Zo lijkt het alsof je de beste Bayonetta- speler ter wereld bent maar feitelijk ram je simpelweg met je voorhoofd op je knopjes. Hier haal ik persoonlijk mijn neus voor op maar wie weet: misschien is het wel iets voor je oma?

Tot slot kregen we nog een eindbaas te zien. Deze hoofdenmassa ging de heks te lijf met tal van, in Japan zo geliefde, tentakels en liet eens even goed zien wat er allemaal grafisch mogelijk is met de engine. Want naast dat Bayonetta een schoonheid is, mogen we ook absoluut niet klagen over de rest. De ontwerpen zijn fantasievol, de omgevingen bevatten allemaal mooie details en het vechten oogt smakelijk en sexy. Of misschien komt dat ook wel door de vreselijk zoete J-pop die uit de boxen knalde, daar heb ik altijd wel een zwak voor.

Eenmaal weer buiten het demonstratiehok was ik blij verrast met wat de game allemaal te bieden had. Helaas had ik net een half uur van tevoren God of War III - een genregenoot - mogen spelen en die denderde nog steeds door mijn hoofd. Maar ondanks dat Bayonetta lang niet zo indrukwekkend is, zowel qua gameplay als grafisch, vermoed ik wel dat het een heel fijn spel gaat worden. In oktober gaat ze al in Japan spelers veroveren, wij moeten tot begin volgend jaar wachten omdat men het drukke seizoen probeert te omzeilen. Plaatsen ze haar grappig genoeg recht tegenover de God van de Oorlog.

‘Place your bets, ladies and gentlemen!’