Battlefield 1943

Door Robbin van Schagen op 21 Juli 2009, Recensie

Door deze engine hoefden we niet meer te kloppen als we ergens naar binnen wilden. Waarom zouden we namelijk door een deur naar binnen willen gaan, als we net zo goed een hele muur op kunnen blazen? Of onze tank om een huis heen laten rijden als we net zo goed CO2-neutraal dwars door het huis heen kunnen rijden? De Frostbite-engine stond (en staat) garant voor heel wat speelplezier en vernieuwende gameplay. Helaas bleven de verkoopcijfers van Bad Company achter bij de verwachtingen.

Dat weerhield lead producer Patrick Liu en twee van zijn collega's er echter niet van om in hun vrije tijd de map Wake Island uit Battlefield 1942 te herbouwen in Frostbite. 'Want', zo redeneerden ze, 'hoe vet zou het zijn om deze map in Frostbite te bouwen? Het is immers niet voor niets de meest gespeelde Battlefield-map ooit.' Het resultaat beviel hem en zijn collega's zo goed, dat hun kleine projectje steeds serieuzere vormen aan ging nemen, met als uiteindelijk resultaat Battlefield 1943.

Omdat DICE niet de middelen had om BF1943 als een volwaardig spel te ontwikkelen, werd besloten de experimentele weg in te slaan. Het spel zou voor een lage prijs aangeboden worden als download-only, met het oog een nieuwe markt aan te spreken. Geld voor een marketingcampagne was er ook niet, dus werd er door de ontwikkelaars volop gebruik gemaakt van sites als Twitter en diverse fora. Experimenten die in mijn ogen dubbel en dwars geslaagd zijn.

Toegegeven, BF1943 heeft niet zo veel content. Drie maps (Iwo Jima, Guadalcanal en Wake Island) en maar één gamemode, Conquest. Als je het zo bekijkt is de dertien euro die van je creditcard afgeschreven wordt inderdaad vrij veel geld. Het zijn toch zes biertjes, niet? Gelukkig hebben de mannen bij DICE hier rekening mee gehouden en hebben ze bij de launch meteen een community challenge gestart. Deze challenge hield in dat bij 43 miljoen kills een vierde map, Coral Sea, en de game mode Air Superiority vrijgegeven werd. Op een rijtje: voor dertien euro hebben we dus vier multiplayer maps, support tot twintig man online en twee game modes. Niet slecht toch?

Dat ik niet de enige ben die er zo over dacht, bleek wel uit de gigantische interesse die er wereldwijd was voor BF1943, met als gevolg dat de servers van DICE al kort na de release flink aan het roken waren. Online leidde dit tot veel lag en waren er veel spelers, waaronder ondergetekende, die door gebrek aan capaciteit niet konden spelen. DICE is daarom rond de klok bezig geweest met het bijplaatsen van servers, waardoor deze problemen nu eindelijk verleden tijd zijn. Gelukkig maar, want BF1943 is echt onwijs leuk.