Verdomd, een smurf in Street Fighter IV

Door Stefan Popa op 12 Maart 2009, Blog

Naar aanleiding van Myrons schitterende recensie, heb ik besloten om tóch Street Fighter IV aan te schaffen. Op zich speelde ik al langer met dat idee, omdat ik als kleine Popaatje al dol was op het tweede deel. Ik had de game op de Super Nintendo en op de Gameboy, zodat ik altijd en overal mannetjes (en vrouwtjes) kon afslachten.

Goed. Uiteindelijk had ik het doosje van Street Fighter IV – inclusief een extra kartonnen bescherming, joepie? – in mijn handen. Snel al die rotzooi weg gedonderd en de disc in de sexy PlayStation 3 gleuf gedouwd. Bliep, bliep, brum, brum. Je kent het wel.

Na een tijdje was ik heerlijk op weg in de arcade-modus. Ik speelde met die groene Blanka. Wat een held vond ik dat altijd… En hij was het nog steeds! Stroomschokje hier en daar, bzt, bzt, je kent het wel. Toen werd ik plotseling uitgedaagd door iemand uit Amerika. Letterlijk: ik moest online knokken tegen iemand die zestig keer beter was. Mooie boel, mijn hele modus verpest.

Ik liet me afmaken (ja, ja); begon vlug aan een nieuwe arcade op de makkelijkste speelstand. Op een paar strubbelingen na, ging het vrij goed. Totdat ik bij de grote baas van Street Fighter IV kwam. Seth. Een personage dat meer gemeen heeft met de grote smurf dan met de rest van de vechtersbazen in de game.

Hoe dan ook, het was groen tegen blauw. Blanka vs. Seth. Snotneus vs. Oppersmurf, zo bleek later. Ik heb wel dertig keer op continue moeten klikken. Waarom is Seth zo ongelofelijk uit balans? Met tranen op mijn wangen zat ik voor mijn vervloekte tv.

Toen ik weer dacht aan de speelstand waar ik op speelde – easy – werd het me allemaal iets te veel. Ik slenterde naar mijn grinnikende PlayStation 3, sleurde de disc eruit en gooide het cd’tje door het hele huis. ‘Hadoken!’

Vreselijke Seth. Ontiegelijk irritante smurf. Weet je wat? Ik ga ‘m terugsmurfen! Nu meteen! Het blijft een verslavend spelletje, dat Street Fighter.