Bitterzoete angst in huize de Vrede

Door Myron de Vrede op 03 Januari 2009, Blog

Afgelopen week was het, na lange tijd, weer eens zover. Bibberend zat ik met een maat op de bank, de controllers werden gewurgd tussen onze handen. Wat was er aan de hand? We hadden de demo van Resident Evil 5!

‘Maar Myron, waarom geen preview voor SonYou?’. Nou, dat heeft er mee te maken dat het een soort van semi-illegale demoversie betrof die je van Internet kon trekken. Als je die in je Xbox 360 stak dacht de console dat hij te maken had met een demo van de Live marktplaats, terwijl het in feite een gebrand schijfje was. Deze demo is wel gewoon netjes in Japan uitgekomen, maar de Xbox 360 en Playstation 3 bezitters in Amerika en Europa dienen nog tot volgende maand (of later) te wachten.

De reden dat ik er geen preview voor schrijf is overigens omdat het schijfje wel eens wilde crashen. Daarom heb ik niet superveel van de game kunnen zien. Wat ik wél heb gezien schudde mij op mijn grondvesten. Als ik een staart had zou ik spontaan gaan kwispelen want wat ziet het er ongelooflijk mooi uit! En wat is het spannend!

Normaal gesproken ben ik namelijk helemaal niet zo te spreken over demo’s. De vorige week uitgekomen demo van Lord of the Rings: Conquest was een treinramp en totaal ongeloofwaardig (en dat in de wereld van Tolkien) en ook de demo van Sonic: Unleashed leek niet vooruit te willen branden.

Resident Evil 5 grijpt je echter, net als de Mirror’s Edge demo, meteen bij je kladden. De presentatie is vanaf het ‘press start’ scherm al meteen raak en daarna werden we meteen blij gemaakt met niet één, maar twee levels! En om het nog vetter te maken: je kunt beide levels meteen met twee spelers aanpakken. Zo was ik dus Chris Redfield, die nu beschikt over meloenen in plaats van armspieren, en mijn bezoek was Sheva. Deze Afrikaanse schoonheid is een cruciaal onderdeel in de gameplay van Resident Evil 5, aangezien je het nu in je eentje niet kan redden. Godzijdank is de intelligentie van haar dik in orde als je geen vrienden hebt om mee te spelen en zal ze je vaak uit de klauwen van de zombies redden.

Ofwel zombies, ik vermoed dat we hier nog steeds te maken hebben met de zogenaamde Ganados uit deel 4: normale mensen met een dikke parasiet in hun mik. In de eerste minuut van de game werden we al meteen geconfronteerd met een hele sloot bezeten mensen die door ramen kropen, deuren opentrapte en door het plafond kwamen! De meeste zijn bewapend met bijlen of ander wapentuig dus je moet als speler zijnde snel reageren om al dat gespuis de baas te zijn.

Gelukkig is de besturing vrijwel identiek aan deel 4. Dat wil zeggen dat je moet stilstaan om te mikken, soms met een druk op de knop iemand een flinke ram kunt verkopen en dikwijls, als ze je vastpakken, als een gek met je pookje moet schudden. Maar er zijn ook fijne, behulpzame aanpassingen. De makers hebben goed naar andere shooters gekeken want nu kun je eenvoudig met je vierpuntstoets van wapens wisselen én kun je eindelijk naar links en naar rechts strafen!

Maar, ondanks dat de controls dus eenvoudig op te pikken waren, hadden we niet veel tijd om te wennen: er kwam na een paar minuten al een enorme bruut met een bijl ter grote van een Smart auto. Met een welgemikte slag lagen Sheva en ik dood op de grond. GAME OVER. Mijn linkerknie trilde van de spanning. Ik keek mijn maat aan en hij knikte: nog een keer!

Deze keer ging het wat beter en glipten we snel langs de bruut heen. Wat volgde was een panische ren- en springactie over de daken van bouwvallige huisjes. De straten waren bezaaid met Ganados en Sheva’s munitie raakte op. Met een snelle sprint was ik bij haar en gaf haar wat extra kogels… net op tijd want het bijldragende gedrocht was maar enkele meters van ons verwijderd. Een paar welgemikte schoten in zijn gezicht en hij ging door de knieën, om enkele tellen later weer op te staan! Godzijdank kwam er een helicopter aan die met een brute RPG het dorpje aan gort knalde. Dit was het einde van de meeste Ganados, maar helaas ook van onze demo.

Ik keek op mijn horloge: de hele scène, die voelde als een eeuwigheid, duurde maar een minuut of 5. Zo intens en spannend was het!

Deze demo doet precies wat het moet doen. Het geeft de speler net genoeg gameplay om hem of haar helemaal dol te laten draaien. Als de game eenmaal uitkomt dan kun je er donder op zeggen dat ik Resident Evil 5 direct helemaal kapot speel. Samen met mijn maat, want gedeelde smart…

Hmm, is het eigenlijk toch nog een preview geworden!